دانشگاه بین المللی  بی بی شهر بانو

دولت ايران و مذاكره كنندگان، نبايدفقط  در كاخهاي شيشه اي، خود را محصور كنند. بايد به ميان مردم: اروپا و آمريكا بيايند. زيرا ما ملت آمريكا و اروپا هم، خود رابخشي از ايران ميدانيم و: با آن ها برابريم.حتي برادري خود را هم، نشان داده ايم . همانطور كه در داخل ايران، انتظار دارند: رئيس جمهور محبوب را، از نزديك ببينند .مانيز دوست نداريم: ايشان را فقط: از پشت شيشه هاي: ال سي دي تماشا كنيم! ايشان و ديگر رهبران دولت ايران، ميتوانند دراين زمانه بحراني، تكيه گاه ما باشند. ما مي دانيم ديگر از: دست رئيس جمهور اوباما و: يا هيچكس ديگر، كاري بر نمي آيد. اوباما فقط سعي مي كند: چند روز باقيمانده رياست جمهوري را، با احتياط بگذراند. ولي ما مي مانيم و: بدبختي هاي بحران و بدهي، بيكاري و عدم رشد اقتصادي!. همانطور كه امام خميني ره، در پيروزي  انقلاب اسلامي، نقش ارتش را ناديده نگرفت، در اين زمان هم  براي: پيروزي رسالت جهاني اسلام، هيچكس را نبايد ناديده گرفت. علي الخصوص: مردم فرهيخته و با فرهنگ: آمريكا و اروپا . البته برخي از ارهبران ايران، مسن هستند و هنوز در: حال و هواي ابرقدرتي آمريكا و اروپا، سير مي كنند و: باور نمي كنند كه اروپا و آمريكا، از آن ابرقدرتي عبور كرده اند! و سير منحني آن ها، نزولي است و قدرت شان، رو به افول است. آن ها فكر مي كنند: بحران هاي اقتصادي آمريكا، سياه بازي و كلك است! و يا اينكه فكر مي كنند: بزودي بر طرف مي شود! اما بايد دانست كه: اين اشتباه است. ممكن است اسرائيل، هزاران بمب اتم داشته باشد! ولي ديگر زماني نيست كه: مردم از بمب اتم بترسند! مي بينيم حزب الله لبنان، با اينكه بمب اتم ندارد، بسيار پر قدرت تر از: اسرائيل است كه :جنگ هاي سي و سه روزه، فقط يك نمونه آن است! همين ماه قبل اردوگاهي از: وهابيون با سلاح هاي پيشرفته، توسط عربستان و اسرائيل، در مرز داخلي لبنان، با چهار هزار نفر نيروي رنجر، درست كردند ولي: سيد حسن شخصا: فرماندهي عمليات حمله عليه آنان را، بعهده گرفت و همه چهار هزار نفر را، به درك فرستاد و: بمب هاي اتمي آنان را، به غنيمت گرفت ! پاكستان را مي بينيم كه: بمب اتم دارد ولي: هيچ استفاده اي از آن نمي كند، و اميد همه پاكستاني ها، به تهران است. نفت تمام دنيا، حداكثر تا بيست سال ديگر، تمام مي شود ولي در ايران، هر روز ذخاير تازه اي كشف مي شود. لذا عنايت خداوند با ايران است و: ايراني ها نبايد دچار غرور شوند، و فقط بخواهند: كشتي خود را، در اين دنياي پرتلاطم ، نجات دهند.