واردات معمولا اقسام مختلف دارد: واردات بی رویه و: واردات قاچاق از جمله آن ها است .اما واردات قانونی هم بر دو قسم است : واردات بخش دولتی و: واردات بخش غیر دولتی. واردات بخش غیر دولتی می تواند به دوبخش: واردات مسافران و اشخاص حقیقی و: واردات شرکت ها و موسسات حقوقی، همچنین واردات کالاهای اساسی  و کالاهای لوکس، کالاهای هزینه ای و کالاهای سرمایه ! واردات مصنوعی و: واردات ضروی و حیاتی. واردات رقابتی و واردات رفاقتی! واردات حلال یا مباح داریم و واردات حرام.

      همانطور که می بینید به اندازه ابنا بشر، واردات و اقسام آن وجود دارد. که این امر مشکلات دولت ها را چند برابر کرده است. زیرا از یکسو نمی توانند: کنترلی بر آن داشته باشند، و از سوی دیگر جریان آزاد کالا هم، معنی ندارد زیرا با: تعرفه ها و گمرکات آن را کنترل می نمایند.  سازمان های کنترل کننده هم، انواع و اقسام دارند که معمولا، با هم هماهنگ نیستند!       

     سازمان ملل به عنوان اصلی ترین: تشکل جهانی نقش مهمی در: واردات و صادرات کالا دارد. که غالبا نقش خود را به سازمان تجارت جهانی داده است. اما سازمان ها زیادی وجود دارند، که کار می کنند ولی کسی نمی داند از: کجا و چطور کنترل می شود. مافیای اقتصادی ویرانگر و مخربتر است! زیرا هیچکی نمی داند دقیقا: چه کاری باید انجام دهد در حالیکه، همه در حال کار هستند.

  حجم مبادلات بین المللی، هرچه بالاتر رود، تولید کالا بیشتر می شود. اما سود یا زیان آن نصیب چه کسانی می شود؟ جالب است بدانید بیشترین سود، نصیب کسانی می شود که با: تولید مخالفت می کنند، و با آن مبارزه می کنند! مثلا هروئین یا تریاک که تولید می شود، تولید کنندگان آن کمترین استفاده را می برند، ولی این تولیدات جمع شده، و به کشور اروپایی ارسال می شود، در آنجا اروپائیان به عنوان مبارزه با مواد مخدر، تمامی آن ها را توقیف می کنند! و فروشندگان آن را هم زندانی می کنند، تا بعدا از آن ها جریمه هم بگیرند!

    آن ها در همه موارد می توانند، اینطور عمل کنند: سفرهای گردشگری را میتوانند: قاچاق انسان نام گذاری کنند، و همه را دستگیر و روانه کمپ ها کنند، و بعدا با اخذ جریمه های کلان، آن ها را آزاد کنند. میتوانند داروها و غذاهای دیگران را، به عنوان غیر بهداشتی و عدم رعایت اصول نظافت! مصادره کنند و صاحبان آن ها را زندانی کنند. حتی دستفروش های کنار خیابان را هم، میتوانند به بالاترین منبع در آمد خود تبدیل نمایند.

     تحریم ایران این اسرار پشت پرده را، بسیار شفاف نشان داد. اموال و دارایی های ایران را، در آمریکا بلوکه کردند.  دارو ها و قطعات خریداری شده را ندادند، و حتی از ورود ایرانیان، ویزاهای سنگین دریافت کردند. و این در امد تریلیاردی برای آن ها بود، که کالاهای مورد نیاز ایران را، خودشان بفروشند ولی با واسطه های مختلف، تا درصد بالاتری سود ببرند.

    مردم این سود های کلان را می بینند، و فکر می کنند سود در تولید است. ولی وقتی وارد تولید می شوند، با گره کور کم بود سرمایه ، اعتصاب کار کنان و :نبود فروش مواجه می شوند. در کشورهای سرمایه داری، سرمایه داران و در کشورهای جهان سوم، دولت ها خرید تضمینی یا: اعطای جوائز و تسهیلات را باب می کنند، تا تولید کنندگان فرار نکنند. و لذا می بینیم: قلدر ها، دارای جیب های پرپول هستند، و تولید کنندگان و کارگران، همیشه گرسنه! در هرم تولید، یک قطعه کالا مثلا لباس، فقط 5درصد هزینه مواد اولیه و دستمزد کار گر است، 95درصد آن سهم سود سهامداران، هزینه تبلیغات و بازار یابی ، توزیع عمده و خرده فروشی است.     و لذا می بینیم در ایران هم، با اینکه از زمان دکتر فاطمی و دکتر مصدق، همه دولت ها کوشش می کنند: اقتصاد منهای نفت را پیاده کنند. همیشه فروش نفت بالاترین: در امد دولت بوده و همیشه هم، صرف کالاهای مصرفی می شود! زمانی آن را کالاهای اساسی می گویند! و زمانی هم کالاهای سرمایه ای: برای تولید دو باره نفت وادامه خام فروشی بیشتر!