محرم را سال ها است که: می خواهند نابود کنند! از زور سرنیزه گرفته تا: زوبین ماهواره و رسانه های دیجیتال! هیچ وقت از آن کوتاه نیامدند. در شوروی سابق، همه حسینیه ها را تبدیل به طویله کردند، و عزاداران را به سیبری فرستادند، یا در گورستان های دسته جمعی چال کردند. در ایران زمان پهلوی، روشنفکران را به جان محرم انداختند، و افرادی مثل تقی زاده یا ساعدی،  با نوشتن عزاداران بیل! و صادق هدایت و امثال آن همه، نیشحند زدند تا بلکه ریشه محرم کنده شود!

حتی گفتند این ریشه عربی دارد، و ما فارس یا ترک هستیم! چه ربطی به ما دارد و بعد دیدند نشد، گفتند ریشه صلیبی دارد! چون زن شاه اسماعیل صفوی، از ارامنه گرجستان بوده است، به خاطر او علم کشی راه انداختند، تا یاد صلیب بردوش مسیح باشند. بعد گفتند قمه زنی خودزنی است، و خون آلود کردن خود، وحشی گری است و دیدند که، خودشان خون آشام تر هستند، فکر کردند بهتر است محرم را بکشند.

دست به دامان وهابیت و بهائیت و: دیگر ادیان ساخته و پرداخته شدند، و از اساس محرم را تیشه زدند، ولی محرم ماند! یعنی 1500سال است که مانده است، و آن هم چه ماندنی که: مانند آسمانخراش که سر بر آسمان هفتم می ساید. اکنون دیگر محرم فقط عربی، یا فارسی و ترکی نیست! محرم برای همه است، روز حسین روزی جهانی است، و مردم دنیا همه موضوع را می دانند. حتی آن هایی که سکوت می کنند، و با توطئه سکوت می خواهند محرم را بکشند! با همین توطئه به عظمت محرم اقرار می کنند.

آن ها نمی دانند: چرا محرم باقی مانده است! با اینهمه توبیخ و توهین ها، داغ و درفش و شکنجه ها، سر بریدن ها، هنوز محرم نشده، پرچم ها بر بالای خانه ها می رود، و دسته بندی ها آغاز می شود: آن هاییکه در دسته حسین ع هستند، و بقیه که یزیدی هستند. و اوج این حرکت در اربعین هرسال است، که بیش از 20میلیون نفر در چند روز، پای پیاده و بدون هراس از: گرسنگی و ناامنی به راه می افتند.

کربلا می شود شهر بی کلانتر! هیچکس در هیچ کجای دنیا، اینهمه جمعیت با انرژی و پر تحرک نمی بیند. ولی این شهر بزرگ و پر جمعیت: محرم ،  کلانتر هم ندارد! هیچکس نمی تواند بگوید: من آن را سازماندهی کردم، و خدمت رسانی به آن ها با من بوده است! البته واقعا هم بی کلانتر نیست، بلکه کلانتر این شهر، خود امام حسین ع است! از هرکس سوال کنید این را می گوید.

 کسی که غذا می خواهد می گوید: یا امام حسین نذری خودت را قسمت ما کن! کسی که خسته است، از امام حسین یاری می جوید. و کسی که گم شده یا مشکل دیگری پیدا کرده، حاضر نیست حتی به شرطه یا پلیس، و یا آیه الله و شهردار و: غیره مراجعه کند. بلکه برعکس، بیشترین ضربات را در این موقع ها، همین انتظامات و ماموران بر مردم وارد می کنند! مانند صحرای منا که، شاهزاده ای با اسکورت خود آمد، و راه را بر حاجیان بست و: 5هزار نفر آنان را چون برگ خزان، بر زمین ریخت، و فرار کرد.

   اقتصاد محرم هم مانند انتظامات آن است، برای خودش عرضه و تقاضا دارد و: در همه زمینه ها اقتصاد را به حرکت در می اورد. مردم برای خرید لباس سیاه به بازار می روند، پرچم ها دوخته می شود و این کار، حتی چرخ اقتصاد چین را به گردش در می اورد! بهترین لباس های عزاداری، از تولیدات چین یا ژاپن و حتی آمریکا است.

تغذیه مردم دراین ماه منظم می شود، همه بطور یکسان از برنج و گوشت نذری، بر خوردار می شوند. آنقدر این اقتصاد بی کلانتر است، که حتی پول دادن در این روز ها، امری غریب و ناشناخته است! آیا کسی باور می کند که: برای گرفتن نان و غذای نذری، پول پرداخت کند؟ همه می گویند: نذری امام حسین ع است.

بودجه ریزی آن هم بی کلانتر است! هیچ بانک مرکزی یا: خزانه داری کل ویا وزارت اقتصادی، در کار نیست ولی مردم، در امد و هزینه می کنند و: همه چیز می خرند و می فروشند، و هیچ چیزی هم کم و کسر نمی اید، و اختلاس و دزدی هم نمی شود!