بسیاری از اشخاص ساده اندیش به: محرم و صفر فقط یک نگاه ترحم آمیز دارند! که چرا امام حسین ع خودش را به کشتن داد، تا اینهمه مردم در عذاب باشند، و هرسال برایش عزاداری کنند! اما این احمق ها نمی دانند که: امام قتیل العبرات است، یعنی یک اسوه همه جانبه: برای همه نوع عبرت پذیری. آن هم فقط برای گریه کردن نیست. البته برخی ها بزرگوارانه! به امام حسین حق می دهند که: در مسائل سیاسی هم دخالت کند، و می گویند که برای مبارزه با: حاکم ظالم قیام کرده است . ولی اگر قیام امام حسین ع تک بعدی بود، نمی گفتند عبرات می گفتند عبرت!

عبرت های عاشورا هم، فقط سیاسی نیست. یعنی امام مبارزه نکرد که فقط: مسائل سیاسی و یا دینی و اخلاقی حل شود. به نظر ما بزرگترین مبارزه امام حسین ع، مبارزه با ابعاد پنهان حاکمیت جور، اعم از سیاسی و اقتصادی و فرهنگی ، نظامی و حتی مدیریتی است. و از این ظلم بالاتر نیست که: ما گرفتاری اقتصادی داشته باشیم، و راه حل آن را از امام حسین ع، نخواهیم و به دیگر کوتاه بینان تاریخ، که نامشان را دانشمندان اقتصادی گذاشته اند! امید داشته باشیم تا مشکلات ما را حل کنند. البته مردم این را قبول دارند که: حتی در مشکلات اقتصادی و سیاسی هم، به ائمه پناه می برند. بسیاری از خواسته های زائران مخصوصا در حرم امام رضا ع، خواسته های اقتصادی و معیشتی و: مشکلات بیکاری و بدهی است. ولی دولتی ها و روشنفکران، بهتر می بینند که به آدام اسمیت و کینز! پناه ببرند و آنها را از گورشان بیرون بکشند.

    لذا ما دونوع اقتصاد داریم: یکی اقتصاد سنتی یا مذهبی و دیگری: اقتصاد لیبرالی یا دولتی .این دونوع، دو تفکر نیستند بلکه عملکرد و حل چالش ها هم هستند. مثلا دولتی ها با شادمانی از اصل: تحریک تقاضا در اقتصاد ایران حرف می زنند، و به خیال اینکه مطلب جدیدی کشف کرده اند، تئوری های مصرف گرایی کینز را، برای ما سخنرانی می کنند. در حالیکه اقتصاد ایران بطور سنتی، چهار مرحله تحریک تقاضای فصلی، و چندین مرحله تحریک تقاضای گردشی دارد. مردم ایران بطور سنتی، یک سال کار می کنند و پس انداز می کنند، تا در شب عید آن را خرج کنند. لذا نوروز یکی از ابزار تحریک تقاضا، و مصرف گرایی درایران است. که درماه اسفند به اوج خود می رسد، و مقایسه آن با رکود فرودرین ماه، بخوبی رونق اقتصادی را نشان میدهد.

    یکی دیگر موضوعات، باز شدن مدارس است که شهریور ماه را به ماه شکوفایی اقتصادی می رساند. در آغاز تابستان نیز این موضوع وجود دارد: تعطیلات بزرگترین حامی رونق: صنعت گردشگری در ایران و جهان است. و بالاخره شب چله و: ورود به زمستان هم بازار گرمی خود را دارد.

علاوه بر مصرف گرایی و تحریک تقاضا، در اول هر چهار فصل، ما موارد گردشی هم داریم که: نمونه آن محرم و صفر است. در این دوماه همه اقتصاد ایران، به میدان می آید از صنایع غذایی و: نذری های همه گیر تا صنایع پوشاک و منسوجات، حتی الکتریکی و الکترونیکی. غیر از محرم و صفر ایام عزادار و شهادت هست، به ماه شعبان و رمضان می رسیم، یاعید قربان و عید غدیر،  که ایام شادیها هستند و تولدها، که توصیه فراوان شده برای همدیگر، هدایا بخرند و به همدیگر عیدی بدهند.

    شاید اقایان بگویند اینها علمی نیست! و مثلا احساسی است . ولی بدانند همین رفتار های اقتصادی است که: ایران را هزاران سال است که برپا نگهداشته، و نگذاشته مستعمره کسان دیگر بشود، و یا دست نیاز به سمت دیگران درازکند. ما در روایات داریم که امام صادق فرمود: خداوند جهان را در ایام نوروز خلق کرد، و به انسان ها گفت همه ساله آن را جشن بگیرند، و از نعمت های خدا استفاده کنند، امام صادق تاکید می کند که: ایرانی ها آن را گرامی داشتند، ولی اعراب آن را ضایع کردند!

اگر بپذیریم که ادیان الهی، یک ریشه دارد، و ایران اسلامی همیشه توحیدی بوده است، لذا می بینیم که همین ها، باعث اقتدار و پایندگی آن شده، چه در آن زمان که می گفتند: فر ایزدی نگهدار ما است، چه اکنون که می گویند خداوند نگهدار ما است.