بنیاد ترویج خط کوفی

روز حسین ع یا عاشورا، فقط غمنامه نیست، کتاب زندگی است آن هم زندگی: آزادانه و جوانمردانه. امام حسین ع فرمود:اگر دین ندارید لا اقل آزاده باشید. و همچنین فرمود: مرگ با عزت از زندگی با ذلت بهتر است. یکی از شقوق زندگی با ذلت، استعمار اقتصادی و داشتن زندگی سخت معیشتی است. آیا این ذلت نیست که یک قاره ای مثل آفریقا، مرکز طلا و اورانیوم جهان باشد، ولی مردمش قحطی زده و گرسنه ، محتاج کمک های دیگران باشد؟ هیچ کشوری در جهان نیست که: منابع بیشمار اقتصادی چندین برابر: جمعیت خود نداشته باشد، ولی چه چیزی باعث شده تا افغانستان، یا میانمار در گرسنگی باشند، و یا مردم مکزیک و پرو شب گرسته بخوابند؟

چرا باید در امریکا و اروپا، همیشه نوانخانه ها شلوغ باشند و: حداقل غذا هم به خیلی ها نرسد؟ چرا آلمان، قوی ترین اقتصاد اروپا از پذیرش: چند صد نفر آواره سوری هراس دارد؟ و چرا اروپا دروازه خود را به فقرا بسته اند؟ آیا این زندگی ذلت بار نیست که: در استرالیا و کانادا، مهاجرین مانند بردگان کار کنند و: بعد هم شب را گرسنه بخوابند؟ا در شیلی و نیکاراگوئه با داشتن آنهمه منابع مس و نیشکر، مردم فقیر و کپر نشین و برای: روشنایی کپر خود برق دزدی کنند؟

آیا این ذلت نیست که درعربستان و بحرین، یمن و کشورهای دیگر حوزه خلیج فارس، با وجود منابع سرشار نفتی، برای گذران زندگی باید کودک فروشی، و تن فروشی کنند؟ در چین بعنوان اقتصاد اول جهان، مردم سوسک و خرچنگ ، گوشت سگ و میمون بخورند، و برای رفع گرسنگی، حتی به موش ها هم رحم نکنند؟ اینست که امام حسین می گوید: (هیهات مناالذله)

ازما ذلت و خواری و خفت باید دور شود. خداوند ما را آزاد آفریده و: همه امکانات رفاهی را برای ما گذاشته. فقط مواد مغذی دریا، هشت برابر جمعیت فعلی روی زمین را سیر می کند، و یا معادن نفت و گاز برای: صد ها سال انرژی را تامین می کند، چرا مردم باید در سختی زندگی کنند؟

فرمول عاشورا برای این گره های کور، یک راه حل ساده دارد: مشکل اصلی تمام این گرفتاریها، حاکمان ظالم و ستم پیشه هستند. آن ها جلوی کار و کشاورزی مردم را می گیرند، و همه محصولات را هم برای خود برمی دارند، و مردم گرسنه می مانند. لذا باید آن ها ازبین بروند، قران هم همین را می گوید: (فقاتلو ائمه الکفر) سران کفر و نفاق را بکشید! این ها همان هایی هستند که: ثروتشان برابر تمام دارایی های مردم خودشان است.

   آل سعود اگر پول های نفت را بین مردم تقسیم می کرد، و همه را برای خود برنمی داشت، آیا چنین ثروتی داشت؟ خلیفه بحرین یا فطر و امارات، از همین راه به ثروت رسیده اند. زیرا حاصل دسترنج کارگران را می فروشند، به دلار تبدیل می کنند و به خزانه خودشان واریز می کنند. در حالیکه دستور اسلام و خدا این است که: هرنوع در امد عمومی باید به نسبت مساوی، بین همه تقسیم شود. همه ثروت ثروتمندان هم باید تقسیم شود. امام حسن برادر بزرگتر ، چند بار تمام ثروت خود را تقسیم کرد.

روز عاشورا این ثروت تقسیم می شود، وهمه ثروتمندان خوب برای: مردم خودشان غذا و امکانات، می خرند و تقسیم می کنند. غذای نذری یعنی همین . به عبارت بهتر، اگر ثروتمندی به دلیل فکر اقتصادی قوی تری، توانست در آمد بیشتری داشته باشد، باید تا آنجا که می تواند، با اختیار خود، آن را بین مردم تقسیم کند. اما اگر با اختیار تقسیم نکرد، باید او را مجبور به این کار کرد. (خذ من اموالهم صدقه)

درواقع ثروتمندانی که از: توزیع ثروت خود جلوگیری می کنند، یزید های کوچکتری هستند که: باید با آن ها مبارزه کرد. زیرا مشخصه عمده آل ابو سفیان، در ثروت نامشروع آن ها بود . آن ها هرگاه می خواستند که: کسی را فریب بدهند، و از اردوگاه امام حسین ع خارج کنند، به او پیشنهاد پول و ثروت و: کیسه های پر از طلا می دادند.

   کاری که امروز بانک های جهانی می کنند. برای فریب مردم، به یکی دو نفر آنان پول زیاد می دهند، تا بقیه پولهایشان را به بانکها بیاورند، و بانک ها با این پول ها، اقتصاد مردم را قبضه کنند و: آن ها در فقر و محرومیت و: بی پولی بمانند تا همیشه محتاج باشند!