روز عاشورا هر سال، مرزها را کم رنگ تر می کند، تا انشاءالله روزی برسد که: به برکت خون حسین، هیچ مرزی باقی نماند. اگر مرز زمینی و هوایی را، مرزبندی سخت نام بگذاریم، مرزهای نژادی و فرهنگی ، فکری را باید مرز های نرم دانست. امام حسین ع که وارث تمام انبیا الهی است، و از نظر زمانی  به ما نزدیک تر است، توانسته مرزهای زمان را بردارد، و در بین ما حضور داشته باشد . برخی ها از این حضور نزدیک، بسیار متعجب هستند! آن ها از خود می پرسند چرا حادثه ای که 1400سال پیش،  آن هم دریک نصفه روز اتفاق افتاد، اینهمه گسترش پیدا کرد؟

و این معنی اولین مرزی هست که: امام حسین ع آن را از بین برده است. دقایق تاریخی عاشورا، به قدری واضح است که: برخی ها تعحب می کنند: اینهمه اطلاعات از کجا آمده است؟ البته نویسندگان و خبرنگاران در ان روز هم وجود داشتند، که به آن ها راوی می گفتند. آن ها همه حوادث را یادداشت می کردند، معمولا مانند امروز، همراه فرماندهان جنگ بوده و: کاری جز نوشتن نداشتند. اما راز ماندگاری این حوادث را، باید در ابتکار امام حسین ع دانست .

    ایشان برخلاف تمام جنگ ها، که کودکان و زنان را مخفی می کنند، تا دشمن به آن ها دست پیدا نکند، کودکان و زنان را با خود همراه آورد. کودکان و زنان حافظه قوی تری، نسبت به بزرگسالان دارند و مانند: وویس یا رکوردر، امروز عمل کردند. یعنی تمام حوادث را در حافظه خود ضبط کردند، وقتی بزرگتر شدند یا: از انها سوال کردند پاسخ می گفتند. و این به ماندگاری حوادث کمک کرد و: به اصطلاح امروزی: مرز های زمان را از بین برد، بطوری که مردم به راحتی میتوانند: از همه جوانب خبر دار شوند، که گویا، در ان زمان زندگی می کرده اند. اصلا تمام سخنان امام حسین ع، برای آینده یعنی برای امروز ما بوده است.

مرز دومی که امام حسین ع و عاشورا، آن را از بین بردند مرز نژادی و قومیتی یا: ملیتی و زبانی است. در همان جمع کوچک آن روز و دربین 72تن ، از کودک تا پیرمرد حضور داشتند. حتی از سیاهپوستان یا مسیحیان هم، نماینده ای بود. گویند مرد سیاهپوست از امام ع، اجازه جنگ خواست و ایشان، به دلیل مهمان بودنش کمی تامل کرد، ولی وی با اعتراض گفت: آیا بخاطر رنگ پوست من است، که درنگ کردی ؟ و بعد امام اجازه فرمود و: ایشان رفت و مبارزه کرد و شهید شد.  علاوه بر معرکه ، بعد از عاشورا نیز، خیلی ها برای انتقام خون ایشان قیام کردند، و نقش عجم یعنی ایرانی  و فارس ها، مخصوصا در قیام مختار کاملا برجسته است. امروز نیز بیش از خود اعراب ، ایرانی ها هستند که یاد ایشان را گرامی می دارند. آل سعود با غصب عنوان خادم الحرمین، به شدت با یاد امام حسین مخالفت می کند. دولت های تابع آل سعود هم همین طورند، زیرا آل سعود اصلا حکومت خود را بر: اساس تخریب قبرستان بقیع، که از نوادگان اصلی امام حسین، یعنی فرزند ش و فرزندان فرزندش بود، آغاز کرد.

اما مرز های جغرافیایی امروز، که بیشتر به زمان استعمار گر پیر: بریتانیا بر می گردد، در حال از بین رفتن است. بسیاری از این مرزها را انگلستان، با کارشناسی خود ترسیم کرد، و هدف او طوری بود که :همه با هم دشمن شوند. او تفرقه ایجاد می کرد تا حکومت کند. بعد ها هم سازمان ملل، اغلب به آن ها مهر تایید زد. لذا مردمی که میتوانستند یک ملت واحد باشند، امروز 229 مرز و 229 پرچم و 229 ارتش دارند، که به جان همدیگر تشنه اند! و تمام بحران های جهانی از همین مسئله: مرز بندی آغاز می شود، نمونه آن عراق است که: آمریکا بدنبال تقسیم آن به سه کشور می باشد!

   ولی امام حسین ع این مرزها را هم در هم شکسته! پایتخت ها راهم عوض کرده است! پایتخت آمریکا لس آنجلس است، زیرا یاد امام حسین در آنجا بیشتر: از نیویورک و اشنگتن است. گرچه در کاخ سفید ما هم حسین داریم. روسیه و پوتین هم، ادعا می کنند که شیعه شده اند. قبلا رئیس جمهور کوبا و: نیکاراگوئه و نزوئلا هم، تمایل خود را نشان داده بودند.

از نظر امام حسین ع، پاکستان باید به پایتختی پاراچنار اداره شود! و هندوستان به جامو تغییر محل دهد، و چین ارومچی را پایتخت خود قرار دهد، ترکیه وان یا قونیه را انتخاب نماید، آلمان هامبورگ و و..