بنیاد ترویج خط کوفی

بمناسبت هفته پژوهش و ترویج علم، بنظر می رسد که راه درستی باید انتخاب شود، تا علم در ایران پا بگیرد. زیرا که هنوز پایه های این علم در ایران سست است، بنا بر اظهار خانم قدیمی از سال 1386 بنیاد های ترویج علم آغاز می شود، و قبل از آن وجود نداشته است. و مردم هنوز در متن برنامه نیامده اند. در حالیکه هدف از ترویج علم آگاهی و اهمیت دادن به مردم است، ولی نا آگاهی آنان باعث شده که: اگر چند نفری هم علاقمند و باهوش پیدا می شوند، محیط را برای خود مثبت ارزیابی نمی کنند و: لذا فرار مغزها آغاز می شود.

یکی از این ایده ها آن است که: همه چیز پول نباشد! یعنی بجای اینکه علم به ثروت فکر کند، باید به ارزش فکر کند. الان برنامه ها طوری است که همه می گویند: دانش باید تجاری سازی شود، یعنی هر دانشی که نتواند پول خود را در بیاورد دانش نیست! و این امر باعث می شود تا: تحقیقات زیادی انجام نگیرد، زیرا بسیاری از تحقیقات نیاز به بودجه دارد، بدون اینکه معلوم باشد به نتیجه می رسد یا خیر، و اگر به نتیجه برسد آیا مشتری پیدا می کند؟ و تجاری سازی می شود یا نه.

ممکن است بسیاری از طرح ها، آنقدر بزرگ باشد که بخش خصوصی اصلا سراغ آن نرود، و دولت هم اگر به فکر تجاری سازی باشد، ممکن است این کار را نکند، و این طرح ها بر زمین بمانند. مثلا یکی از این ایده ها آن است که باید: آب های زیر زمینی و دریایی و روی زمینی را ساماندهی کرد. فرضیه اصلی این طرح آن است که: سه جهارم کره زمین را آب فراگرفته، یعنی همه خشکی ها توسط آب محاصره شده اند، و خشکی ها تراوا هستند، یعنی امکان ندارد که دیواره اقیانوس ها یا دریاها، مانند یک کاسه نفوذ ناپذیر باشد.

این فرضیه به ما کمک می کند که: به همان تئوری قدیمی برسیم که می گفتند: زمین بر روی آب قرار دارد! در واقع اگر ضریب نفوذ پذیری خشکی را صفر نگیریم، حتما آب ها در آن نفوذ کرده و در همه جای زمین هستند، و ما باید قسمت هایی را که نفوذ ناپذیر هستند، شناسایی و از بین ببریم تا: همه منابع زیر زمینی از آب پر شوند. این آب ها به هم مربوط شوند. در این صورت همه تالاب ها، همسطح اقیانوس شده و از: بی آبی و خشکی نجات پیدا می کنند. و زندگی در همه جا بالاتر از سطح دریا ادامه پیدا می کند.

ایده دیگری که هست، حرکت در خلا هست . یعنی مسیری را درست کنیم بطور افقی، در درون عمق زمین که مانند: وتر یک دایره باشد تا: نقاط دور را به هم وصل کند. این کار باعث می شود، با نیروی جاذبه زمین قطار به حرکت در آید. و هیچ سوختی نیاز نداشته باشد. مثلا شهر سن پطرز بورگ را، از داخل عمق زمین به شهر جده وصل کند. برای اینکه قطار بتواند در خلا حرکت کند، آن را به صورت کپسول غیر قابل نفوذ باید بسازند. که فقط در ایستگاه ها باز می شود.

با ایجاد این تونل ها، چند موضوع دیگر هم حل می شود: اولا می تواند به حرکت آب در سراسر جهان کمک کند، حتی از زیر کویر و بیایان ها هم رد شود، در ثانی میتوان از حرارت عمق زمین هم، برای گرمایش سطح زمین استفاده کرد. و آب هایی که در این مسیر به مرکز زمین نزدیک می شوند، و گرم می شوند به سطح زمین که رسیدند، در لوله های آب گرم جاری شوند، و شهر ها را تغذیه کنند.

این کانال های بزرگ زیر زمینی، میتواند مانع جاری شدن سیلاب شوند و: آب ها با نفوذ در این کانال ها، در شهر ها جاری نمی شوند . علاوه بر آن میتوان با شناخت مسیر کانال ها، و سفره های زیر زمینی، میتوان در عمق زمین هم سد سازی به راه انداخت! و از نفوذ آب یا نفت ایران به همسایه ها جلوگیری کرد.

در علوم انسانی هم همینطور است، مثلا الان علم آینده پژوهی تبدیل شده به علم آینده ستیزی! یعنی کسانی که اینده پژوه هستند، می خواهند راهی پیدا کنند تا جلوی نفوذ مذهب را بگیرند! و یا از پیشرفت جمهوری اسلامی در جهان ناراضی هستند. زیرا همه میدانند که آینده از آن حزب الله است و: آینده پژوهان واقعی باید این واقعیت را بپذیرند. ولی نمی پذیرند!