اقتصاد مقاومتی ایران توانسته است در: دوران تحریم و با بدترین روشهای کنترلی، و زشت ترین دستبرد های آماری غرب، دارای قوی ترین کار کرد باشد. که نمونه آن تست خودرو سازان و: نقدینگی مردم و بانکها بود که هرسه جواب مثبت بالایی داد. اما اکنون به بررسی اقتصاد مقاومتی چند ملیتی می پردازیم: نمادعینی آن همایش بزرگ اربعین در سراسر جهان است.

عراق برای هر ویزا مبلغ  40دلار نقدا دریافت می کند، واگر در یک محاسبات همتراز، همه را در این حد ببینیم 40ملیون نفر در ماههای محرم و صفر به: زیارت امام حسین ع می روند، که 1.6میلیارد دلار فقط حق ویزای آن ها می شود. واین البته ممکن است برخی ها پرداخت نکنند، یا بدلیل هموطن بودن از آن معاف و: به صورت مالیات و عوارض پرداخت نمایند، ولی بهر حال درامد بالقوه است: که میتواند بالفعل تبدیل شود. یعنی این مبلغ 40دلار در واقع سرانه: هزینه های امنیتی واداری هر نفر زائر است. ولو از او گرفته نشود.

  از آنسو هر زائر، ده شب هم بیتوته کند، هزینه هتل هرشب 40 دلار باشد 16میلیارد دلار، هزینه مورد انتظار برای اسکان این زائران است. واگر تغذیه هر زائر روزی 4 دلار، و متوسط برای ده روز 40دلار شود باز هم به مبلغ 16 میلیارد دلار می رسیم، و به همین میزان هزینه ایاب و ذهاب ، خرید سوغاتی و هزینه بهداشت و درمان و ..را محاسبه کنیم، می بینیم گردش مالی عظیمی هم بصورت: مورد انتظار و هم واقعی وجود دارد.واین گردش مالی عظیم فقط: مخصوض کشورهای خط مقاومت و هوادارانآن است، که شیعه و دوستدار اهل بیت هستند.

     دیگر سو، این ها همه ظاهر قضیه است، اما باید کمی عمیق تر بررسی کنیم: برای تغدیه 40میلیون زائر، در مدت 2ماه چه مقدار برنج تولید می شود؟ وچه مقدار گوشت ودام خریداری می شود؟ وچه مقدار کارخانجات پارچه بافی و: غیره رونق پیدا می کنند؟ و اگر دقت کنیم این تولیدات غالبا از داخل عراق و یا ایران نیست، بلکه از همه کشورهای جهان وارد می شود، یعنی اینکه اقنصاد اربعین، همه دنیا را با خود دارد.

   چراکه علاوه بر کمک به تولید و مصرف، گردش مالی عظیم همایش اربعین، پس انداز هم در این حوزه، درصد بالایی را بخود اختصاص می دهد، که غالبا به صورت نذورات در: داخل حرم ها ریخته می شود و: اغلب بصورت طلا و آذین بندی: گنبد ومناره ها و نگهداری و خرید ابنیه و املاک،  سرمایه گذاری می گردد. بطوریکه مثلا در ایران آستان قدس رضوی، برای خود یک تراست و کارتل بزرگ چندملیتی می باشد. وشاید بتوان گفت همه بناهای تاریخی، مخصوصا بقاع  متبرکه امامزادگان، همگی این پشتوان مالی را برای مردم اطراف خود دارند.

توزیع عادلانه هم دراین بخش عظیم اقتصادی، یک رویه دائمی و ملموس است. یعنی زائرانی که فقیر هستند، و یا سرانه خود را نمی توانند بپردازند، معمولا رایگان پذیرایی می شوند، بطوریکه هیچکس از این 40میلیون، از انجام مناسک باز نمی ماند و: کمبودی هم حس نمی کند. و کسانی که دارای مکنت مالی و: ثروت بیشتری هستند، آن ها هم با توزیع و تقسیم غذا و بخشش امکانات رایگان، در این عدالت اجتماعی سهیم می شوند.

اقتصاد مقاومتی شیعیان، تمام صنایع و اقتصاد جهان را هم رهبری و هدایت می کنند. زیرا تقاضا را در زمان های مشخصی تحریک می کند، که این تقاضا ها باعث افزایش: فروش کالاهای حلال می شود. و صنایعی که به غذای حلال، و صنایع پوشاک و دیگر صنایع حلال، وابسته هستند تقویت می شوند. صنایع حلال در واقع یک صنعت مقاومتی است. زیرا دولت عربستان یا قطر و امثال آن، هرگز به فکر صنایع و اقتصاد حلال نیستند، بلکه بر عکس بیشتر منابع مالی را، از مسلمان ها گرفته و: صرف صنایع حرام چون تسلیحات شیمیایی و: کشتار جمعی و قاچاق مواد مخدر و مشروبات الکلی، توسعه مراکز فحشا و افزایش رسانه های ضد اخلاقی می کنند.

   بنابر این همانطور که در سیاست: بین خط مقاومت و خط سازش جدایی است، در اقتصاد هم همینطور است. اقتصاد حلال یک اقتصاد مقاومتی و: اقتصاد حرام یک اقتصاد سازشی است، که از سوی دولت های سازشکار پیگیری می شود، و کاملا هماهنگ با آن عمل می کند. زیرا برای کسب در آمد های نامشروع، باید! هزینه های نامشروع هم انجام داد.