برخلاف تصور آنهایی که فکر می کنند: ایران تنها و منزوی بوده ما شاهد هستیم که: در همه دوران های انتخاباتی، اخبار انتخابات ایران در صدر خبر های جهانی بوده است. و حدود 80 رسانه از کشورهای مهم جهانی، پیگیری این اخبار را حتی به زبان شیرین فارسی داشته اند . البته انها اختلاف سلایقی داشتند، ولی پا به پای رسانه های ایرانی و: حتی سریعتر از انان، این اخبار را پوشش می دادند. میتوان گفت در ایجاد شور انتخاباتی هم نقش مهمی داشته اند.

  وجود اظهار نظر های بسیار نزدیک قدرت های جهانی، و تحلیل های پیشرفته آنان از اوضاع ایران، گاه حتی خبرنگاران داخلی را نیز متعجب می کرد، که چطور حوادثی در گوشه و کنار و: یا در کنار گوش انها اتفاق می افتد، و برای انها مهم نیست اما برای بی بی سی، یا رادیو صدای آمریکا و یا دیگر رسانه ها مهم است. باید دانست که همه تحلیل های مغرضانه هم؛ نیاز به اطلاعات بسیار دقیق دارد. یعنی کسی که دروغ می گوید باید اصل موضوع را بشناسد، و اطلاعات کامل داشته باشد تا بتواند: برعکس ان را به دروغ بگوید، و مردم حرف او را باور کنند!

  والا هر دروغی را مردم باور نمی کنند. آنها شش عنصر از هفت عنصر خبر را، دقیق و راست می گویند و فقط در یک مورد ان، مانند زمان و مکان فاعل و . به نفع خود تغییر می دهند، تا به اهداف مورد نظر خود برسند. و این یعنی یک کار کارشناسی دقیق و پر زحمت، و صرف هزینه ها و زمان های زیاد، برای کشف این دروغ ها و ایجاد و توسعه ان! این امر نشان می دهد که: انتخابات ایران برای همه مهم است! حتی بی بی سی، پا را فراتر می گذارد و نام کسانی را هم می برد، تا مردم مطمئن شوند که خیر خواه انان است!

  گرچه رئیس جمهوری فرمودند که: ما به توصیه های خارج از مرز احتیاجی نداریم، ولی انان دست بردار نیستند و: همین سماجت انان در جبهه گیری های سیاسی داخلی، برای رای دادن موثر است، و حتی باعث بالارفتن آمار شرکت کنندگان می شود!  عده ای برای اجرای نظرات بی بی سی، و عده ای هم برای مخالفت با آن، مصمم به رای دادن می شوند.   بررسی عملکرد چهل ساله این رادیو ها، نشان می دهد که اگر آنان دخالت نمی کردند، تبلیغات داخلی نیز انجام نمی شد، و مشارکت مردم کاهش می یافت. زیرا بسیاری از برنامه های صدا و سیما و: مطبوعات داخلی الگو برداری از همان رسانه های معاند است. که با کمی تغییرات اجرا می شود. حتی سینمای ما هم تا 99درصد، الگو برداری خود را از سینمای غرب، با کمی تغییر محتوا انجام می دهد: مثل فیلم محمد رسول الله که هیچکس: نمی تواند منکر تاثیر پذیری ان باشد. چه رسد به داستانهای تولستوی، رنه دکارت و ..

   اظهار نظر های رئیس جمهور امریکا، یا اتحادیه اروپا نیز برای مردم ما شور افرین است. غربگرا ها ان را به نفع خود می دانند، و ضد غربی ها آن را دخالت می نامند! ولی نتیجه هر دو استقبال کم نظیر مردم از انتخابات پر شور است. چه این انتخابات برای شوراهای شهر باشد، یا برای مجلس شورای اسلامی و: یا برای خبرگان رهبری و ریاست جمهوری ! بنا بر اصل تضاد دیالکتیکی، هر اظهار نظر مخالف ناچار موافقان را در فکر فرو می برد، و انها نیز به میدان می ایند. اصولا هنر تاریخی ایران یعنی تئاتر آئینی، یا تعزیه براساس مخالف خوانی است.

     مردم میدانند تا شمر در معرکه نباشد، گریه و اشکی هم در کار نیست. و هرچه شمر کودکان معصوم را بیشتر کتک بزند، و یا واقعی تر سر امام حسین را ببرد، اشک مردم بیشتر در می اید، تا جاییکه بعد از اجرا یا در حین اجرا، به او حمله می کنند! و همه اینها ثابت می کند که حتی غیظ و غضب آنها، رحمتی برای این ملت است. و باعث بیداری و فعال شدن انها می شود. و اینها نشان می دهد که مثلا حتی یک کاندیای ما، برای جهان مهم است چه برسد به: تهران یا شهرستان ها، از تمام اینها یک فرمول درست می شود. صربات دشمن گرچه آزار دهنده است ولی با بیداری و همفکری مردم، در نهایت به نفع ملت تمام می شوند: مانند جنگ تحمیلی که حقانیت ابران و قدرت وصلابت دفاع از مرزها را، به رخ جهانیان کشید. و حالا پس از گذشت سی سال از این رنجها، مردم شیرینی امنیت و آبادانی را در سایه خون شهیدان می دانند

پروانه مافی