گویا در بسیاری از موارد، ضایعات بیش از اصل مواد، قیمت دارد زیرا افراد سعی می کنند: اصل را به ضایعات تبدیل کنند! همانطور که مردم با شستن ماشین و: کف خیابان با آب تصفیه شده، در واقع آب را به فاضلاب تبدیل می کنند، مسئولین دولتی هم میوه های: فرد اعلا قاچاق شده از خارج را به کود تبدیل می کنند! شاید در نظر اول مسخره باشد و یا حتی: امری ضد عقل و ضد عرف و قانون و شرع باشد، ولی این کار را می کنند. نمونه اش همین امروز لودر گذاشتند و: تمام میوه های وارداتی را با خاک یکسان کردند.

  واقعا باید پرسید به چه دلیل این کار را می کنند؟ در حالیکه بد بینان و سیاه نمایان می گویند 50درصد: مردم با سوء تغذیه ناشی از عدم مصرف: میوه جات روبرو هستند، آیا صحیح است اینهمه میوه نابود شود؟ یا بهتر آن بود که کلیه میوه های کشف شده را، مصادره کنند ولی به جای نابود کردن، آن را به فقرا بدهند و یا صورتجلسه کنند: تحویل سازمان بهزیستی و کمیته امداد بدهند؟  بعضی موقع ها آدم فکر می کند: کسی که این آئین نامه را نوشته مغزی به اندازه یک نخود داشته! که اصلا فکر نکرده انعکاس این حرکت چه هست؟  یا حتی حاضر نشده به حرف منتقدان گوش بدهد، یا حداقل ان را بشنود. واقعا باید به این طور مقررات نویسان گفت: مگر شما از کره مریخ آمده اید و: از وضعیت معیشتی مردم روی زمین خبر ندارید؟  فرقی نمی کند کشاورز خارجی یا داخلی، برای این میوه ها زحمت کشیده، این ها نعمت خداوند است، حرام هم نیست که بگوییم مانند مواد مخدر، باید امحا شود. چرا این کار را می کنند؟

البته یک فرضیه هست، که شاید این کار را توجیه کند، و ان اینکه در دنیای سرمایه داری می گویند: سر ما را بشکنید ولی نرخ ما را نشکنید! مثلا در امریکا برای اینکه قیمت گندم، کاهش پیدا نکند مازاد بر عرضه را از کشاورزان می خرند، وبه دریا می ریزند! در حالیکه در همان امریکا، مردم بدون نان و غذا بسیارزیاد هستند و: اغلب در صف نوانخانه ها به انها غذای: بدون نان و گندم هم نمی رسد.  عدالت اقتصادی حکم می کند که این کار را نکنند، بلکه کاهش قیمت نان و آرد را مبارک بدانند، فراوانی تولید گندم را شکر گذار باشند، در حالیکه همه این ها علامت کفران نعمت است، و خداوند را به غضب وامی دارد، و نهایتا می بینیم که سیل و زلزله و طوفان، دمار از روزگار همان مردم را در می آورد و زندگی شان را به باد می دهد.

 نه تنها در این کار ها، ضایعات سازی عمدی می کنند، در بسیاری از از کار های دیگر هم همینطور است: مثلا در رستوران ها غذاهای دور ریز فراوان است، که میتواند چندین گرسنه را سیر کند. البته برخی ها رعایت می کنند و: به اندازه ای که میل دارند، غذا سفارش می دهند و یا، برخی رستوران ها پول غذای کامل را می گیرند، ولی به خواسته مشتری غذای کمتری به او می دهند، ولی این کفایت نمی کند.

 زیرا بسیاری از این اصراف ها، و یا تولید ضایعات تمیز! در ارگان های دولتی صورت می گیرد، که اغلب به عنوان سیاست تنیهی یا تشویقی است. در مورد برق و آب و بنزین و: دیگر حامل های انرژی مشاهده کردیم که: با سهمیه بندی هم، ادارات دولتی تبعیت نکردند و تحت نام: ماموریت های محرمانه و غیره، به اصراف بنزین و آب و برق پرداختند.  فقط مردمی که کم مصرف می کردند، کمتر مصرف کردند!

  بنظر می رسد که مجلس شورای اسلامی ، شورای نگهبان و اداره تنقیح قوانین  ریاست جمهوری و فقها و علمای حقوق، باید کاری اساسی کنند و در کلیه قانون ها باز نگری کنند. و موارد تولید ضایعات تمیز را از بین ببرند. مثلا دارو و غذا و میوه جاتی که بازرسی می شوند، لازم نیست همه آنها معدوم شوند. باید انها را به مضر و غیر مضر تقسیم کنند . موادی مانند مواد روانگردان و تریاک و امثال آن هم، کاملا مضر نیستند زیرا میتوان با تغییر کوچکی، از انها به عنوان تولید دارو و پادتن استفاده کرد. چه رسد به میوه ها و غذا های سالم، که اشکال محتوایی ندارد بلکه،  اشکال قانونی و شکلی دارد  اگر حتی امکان مصرف انها در داخل هم نباشد، مردمان گرسنه و فقیر در جهان زیاد هستند. چرا باید پول نفت و گاز و پتروشیمی ایران، صرف خرید میوه و تره بار شود؟ وحالا که شده چرا با نابودی انها از بین برود؟