دانشگاه بین المللی  بی بی شهر بانو

ایرانی ها در گردش و سفر، از همه مردم دنیا بالاتر هستند. چونکه هم جاهای دیدنی بسیار زیادی دارند، و هم در دین اسلام به سفر و دوست یابی و: رفت و آمد فامیلی و خانوادگی تاکید شده است. البته چون نیت الهی است و همه برای خدا است، این است که معمولا کسی اعلام نمی کند، تا ریا نباشد و به همین خاطر، آمار ها ی لازم تهیه نمی شود. یکی از این گردشگری ها بازار گردی است. همانطور که میدانید ایران کشور چهار فصل است، یعنی در هر نقطه آب و هوای مخصوص خود وجود دارد و: آثار باستانی هم بی نهایت است .

   لذا تهرانگردی و ایرانگردی و: بیابان گردی و جنگل و کوه نوردی، دشت و دریا رفتن همه جاذبه های طبیعی هستند، ولی دیدار از آثار تاریخی اصفهان و شیراز و: دریای شمال و جنوب و دریاچه های داخلی در یک طرف، دیدار و زیارت امام رضا ع و دیگر امام زادگان، از همه بیشتر است و این روز ها هم: که 5شنبه آخر سال است، دیدار اهل قبور و رفتن به مزار شهدا  اما بازار گردی از همه این: گردشگری ها قوی تر وبیشتر است. معمولا همه ایرانیان از صبح تا عصر در محل کار های خود هستند، ولی عصر و اوایل شب را،به بازار گردی می گذرانند. به همین دلیل ترافیک اول شب، بسیار سنگین تر از ترافیک زمان شروع کار: ادارات و کارخانجات است. زیرا همه آنهایی که به مدرسه ، کار خانه یا ادارات رفته بودند، بر می گردند و بعد از غذا خوردن و: کمی استراحت چند نفر باقیمانده خانواده را هم، با خود همراه می اورند!

  سنت بازار گردی یک سنت حسنه و: مقدس برای ایرانیان است. زیرا که در ایران بر حسب معماری شهری: پیامبر اسلام در شهر جدید مدینه در کنار شهر قدیمی یثرب، و امام علی ع در شهر جدید کوفه، مرکزیت با مساجد است و تنها کسانی میتوانند: در اطراف مسجد بمانند که تاجر یا کاسب ، و به دنبال روزی حلال باشند. حضور افراد بیکار و بدون شغل پسندیده نیست. لذا همه باید به نحوی در ارتباط با: بازار و کسب وکار باشند. تاریخ ایران و اسلام نشان داده که: بازار ها همیشه ثابت بوده اند، و لی ادارات و دارالخلافه ها، دست به دست می گشتند. و این یعنی که اقتصاد پویای ایران، قدرتمند و پابرجا و همیشگی بوده است.  مسئله مدیریت کسب و کار که: به تازگی غرب به ان پی برده است، امری هزاران ساله در ایران است. چه در زمان قبل از اسلام که پیشه وران و کشاورزان، از طبقات مهم جامعه بودند و: چه پس از اسلام که رو حانیون ما کار می کردند، و بازاری های ما هم در درس فقه و: آموزش قران حرف اول را می زدند.

  هم اکنون ما می بینیم که ماه اسفند، ماه بازار گردی است و: مردم حتی خرید هم نکنند حضور خود را در: بازار لازم می بینند و به اصطلاح بازار گرمی می کنند. و این یک نوع ورزش و تناسب اندام هم محسوب می شود. چرا که بازار گردی با دست پر، یعنی پرورش عضلات مهم بدن، در طول روز های زیاد . چیزی که غرب به تازگی فهمیده!: کم تحرکی مایه چاقی است، و مردم را به پیاده روی در روز به میزان: حداقل یک ربع ساعت توصیه می کند! چیزی که باید در ایران به عکس آن توصیه کرد: ای مردم مواظب سلامت خود باشید، و با پیاده روی زیاد عضلات خود را خسته نکنید.

  در شهر سازی سنتی ایران، هیچ میدان یا خیابان اصلی نیست که در آن بازار نباشد، و مردم عصر ها در ان گردش نکنند. تا جاییکه کوشش شهرداری ها به روش غربی ها، برای کشاندن مردم به پارک را خنثی کرده است. و اغلب بجای اینکه برای ورزش و: پیاده روی به پارک ها بروند، بعد از پیاده روی و بازار گردی، برای استراحت و خواب به پارک ها می روند البته ماشینی شدن زندگی، تاثیر خود را گذاشته و در سال های اخیر مردم بجای: بازار گردی با پای پیاده، به بازار گردی با خودرو مشغول هستند.  یعنی تمامی ترافیک سنگین عصر ها و شب ها، فقط برای بازار گردی است که: البته بعد از خستگی از بازار گردی، سری هم به پارک ها و رستوران ها می زنند! تا کمی هم خستگی به در کنند.

  سنت بازار گردی چندین حسن دارد: مانند تندرستی ، دید و بازدید و مذاکره و مصاحبه و مکالمه! مجهولات روانشناسی غرب ، علاوه بر آن معمولا اجناس ارزانتر و: از تولید کننده خریداری شده، و دلال ها حذف می شوند. دست اخر هم برخی از اجناس را ، به همسایه ها و فامیل ها می فروشند و سود بدست می اورند، و یا دست دوم و غیر لازم ها را هم به: مستحق می دهند و ثوابش را می برند. یعنی آنهایی هم که نتوانستند در بازار گردی مقدس شرکت کنند، از این بازار گردی عمومی بی بهره نمی مانند. پولدارتر ها می خرند و فقرا هم رایگان می برند.