بنیاد ترویج خط کوفی

بعد از برجام، که برای رفع ایران هراسی بود، دشمنان ما شکل آن را عوض کردند و اکنون، ایران هراسی در شکل اقتصادی آن در حال پیگیری است. به این معنی با اینکه تمام تحریم ها برداشته شده، و کشورهای اروپایی در حال آمد و شد هستند، ولی هیچ کار مقیدی انجام نمی گیرد و: بانکها از اجرای ساده ترین آنها یعنی انجام سویفت خود داری می کنند. گفته می شود این موضوع نتیجه ترس از عقوبتی است: که امریکا برای تحریم شکنان اعمال می کند. به همین دلیل ما آن را ایران هراسی اقتصادی می نامیم.

     قبلا دشمنان برجام را بانکها معرفی کردیم، ولی کسی قبول نکرد. باز هم می گوییم این ساده اندیشی است که: اسرائیل یا آمریکا و حتی آل سعود را دشمن اصلی برجام بدانیم، زیرا آنها در قد و اندازه ای نیستند که بخواهند: برای ما مشکلی ایجاد کنند. همه میدانند که یک سلسله مراتب منحوسی شکل گرفته است: و آن اینکه اسرائیل نیازمند کمک مالی و حمایتی آمریکا است، آمریکا که هزارمیلیارد دلار بدهی دارد، او هم چشمش به دلار های نفتی عربستان است. عربستان هم با کاهش قیمت نفت، چشمش به بانکهای ایرانی است! تا از هر حاجی ایرانی هزار دلار به عنوان: هزینه سفر به حج تمتع بگیرد، و به دامن آنها بریزد تا بتوانند به: داعش و طالبان کمک کنند که: شیعیان را در جهان نابود کند.

 لذا نباید به مردم آدرس اشتباه داد که مثلا: کنگره امریکا باعث می شود تا سویفت کار نکند، یا مطالبات ایران را پس ندهند. آمریکا اگر پول داشته باشد، مگر دیوانه است که بدهی خود را ندهد؟ اما با هزار میلیارد دلار بدهی، چگونه میتواند اجازه استفاده از دلار ها را به ایران بدهد؟ اگر اجازه هم بدهد، دلاری در کار نیست که جایگزین شود. بلکه این خود بانک های ایرانی هستند که: با رباخواری تحت نام بانکداری اسلامی، حتی داد مراجع را در آورده اند. تا جاییکه یکی از مراجع جرات نمود و فرمود: حقوق کارکنان بانک هم حرام است. البته بعدا فشار بانکها باعث شد: حرف خود را تعدیل نماید، ولی واقعیت با این اهرم های فشار از بین نمی رود. همه میدانند که اگر سویفت راه بیافتد، تمام بانکهایی ایرانی باید به زباله دان تاریخ بروند! زیرا در ایران وام ها با 30درصد و بالاتر توسط بانکها به نزول داده می شوند، در حالیکه همه بانکهای خارجی وام بدون بهره می دهند. بانکهای ایرانی آنها را کافر می دانند ولی حقیقت مسئله این است که: مرکز بانکداری اسلامی نه درایران، بلکه در آلمان است و با کمی اغماض، میتوان گفت مالزی کمی به بانکداری اسلامی نزدیک تر است.

   اما بانکهای ایران حتی پول های مردم خود ایران را هم، به زور از جیب هایشان بیرون می کشند. خر کردن مردم، برای پس انداز نمودن و فرو کردن 30درصد نزول، به وام گیرندگان اساس تعامل بانکها را در: خرید و فروش و معنی کردن این لغت تشکیل می دهد! البته آنها آن را به زبان انگلیسی و علمی و: در فضای کسب و کار و بازرگانی: در رقابت آزاد نامگذاری می کنند! پولینگ و پوشینگ، همان خر کردن و فرو کردن است! یعنی با تبلیغات مردم را به بانکها می کشانند، و در بانکها جیب آنها را خالی می کنند و: تازه مشتری تشکر هم می کند! زیرا در ایران هیچ فرد یا موسسه ای نیست که: آینده خود و درآمد هایش را در قالب: خرید و فروش اقساطی  به بانکها نفروخته باشد، به همین دلیل هیچ کس قادر به اعتراض نمی باشد.

      بنابر این برای رفع دغدغه مراجع عظام، در مورد عملکرد بانکها باید فکری کرد، به نظر می رسد اگر بانکها همگی تعطیل شوند، و مردم خودشان کارهایشان را انجام دهند، تنها راه پاک شدن خیانت آنها به ملت ایران، و جوامع بین المللی است. کاری که امام خمینی ره با دانشگاهها انجام داد: و با تعطیلی انها در دوران انقلاب فرهنگی، ثابت نمود که باید روزی فرهنگ از نقطه صفر آغاز شود، تا مفید باشد والا رسوبات مانده از فرهنگ دیگران، بالاخره به تهاجم فرهنگی تبدیل شده، و جامعه را از بین می برد. البته در مورد بانکها این کار سخت تر بود، یعنی مردم در دوران انقلاب، بانکها را آتش می زدند، ولی خر کردن مردم و فرو کردن به آنها، تمام این خاطرات را هم پاک کرد. تصور کنید اگر بانکها تعطیل شود حداقل یک میلیون نفر می توانند در: ساختمان های ان ساکن شوند و: مشکل مسکن شان حل شود و همه مردم هم، از قسط دادن راحت می شوند. و در واقع اژدهایی که دهان باز کرده و: در امد آنها را می بلعید از بین می رود.