دانشگاه بی بی شهر بانو

تشکیل انجمن های فعال و مردم نهاد، هرچند دیر هنگام ولی بهرحال در وزارت کشور و شهرداری ها، در حال شکل گرفتن است. لذا بر رسی مطالبه های اجتماعی و خواسته ها و اهداف این انجمن ها، دقت نظر کافی لازم دارد. برخی مواقع اشتباه برداشت از موضوعی، مانند غذای اشتباه خوردن است که: آدمی تا صبح باید دل پیچه بگیرد و: خواب به چشمش نیاید و بعد هم نداند: چه چیزی خورده که بار دیگر، آن را تکرار نکند! اما اگر بخوبی آگاه باشد فرق می کند، مثلا همین شخص بداند چه چیزی خورده اینطور مریض شده، بار دیگر پرهیز می کند. هرچند ممکن است  پرهیز او هم، نا به هنگام باشد مانند کسی که: دیپلم داشت تصادف کرد و مرد! برادرش تصمیم گرفت که دیگر، هیچ وقت دیپلم نگیرد.  اگر تشخیص هر کسی از رفتار خودش درست باشد، میتوان گفت که بهترین پزشک هر کس، خود انسان است. ولی می بینیم که پیچیدگی های خاص خود را دارد، و ممکن است جابجا شود. از همین رو خداوند پیامبران را فرستاده، تا راست ترین حرف ها را بزنند و: بهترین رهنمود ها را بدهند. بنا بر روایتی، پیران هر قومی، پیامبران آن قوم هستند. یعنی تجربیات آنان با ارزش است، و باید که مورد توجه و استفاده قرار  گیرد، تا کسی نگوید ما پیامبر نداشتیم و گمراه شدیم. حتی اگر از افراد سالخورده نمی خواهند حرف شنوی داشته باشند، پیامبر فرمود علما وارث انبیا هستند، بنابر این هر مطالبه ای برای آنکه درست باشد، باید از زبان پیران یا دانشمندان بیرون بیاید . البته جوانان و کودکان هم مطالبه ای دارند، ولی اما این مطالبه آنان  باید براساس: مدار صحیحی باشد والا جوان تجربه کم، باعث می شود تا هر روز، چرخ را دوباره اختراع کنیم.

امروز در همایش مددکار اجتماعی و مطالبه گری، همین موضوع مطرح شد که کودکان، بطور مستقل دیده نشده اند! و حقوق جداگانه ای برای خود ندارند. اگر اینطور باشد باید نوزادان هم، انجمن تشکیل دهند، بانوان جوان وسالخورده، هرکدام جداگانه و در واقع دنیای ما بشود: دنیای سمن یا ان جی او ها و: کسی هم نتواند پاسخگو باشد. مثلا اگر نوزادان مطالبه ای دارند، مادران هم باید مطالبه داشته باشند، پدران هم داشته باشند، و از این رو با اجتماعی پر مطالبه، و بدون پاسخگو روبرو می شویم .  برای رهایی از این بلبشو، مذهب چاره ای اندیشیده است و: بجای مطالبه، برای آنان حقوق تعریف کرده است. حق کودکان بر مادران، و حق مادران بر کودکان، والی آخر. این عمل در ظاهر ساده است، چون فقط کودک را می بینیم، یا مادر را ولی برادر و خواهر کوچکتر و بزرگتر، دایی و خاله و عمه و دولت و مدرسه و.. همه هستند. اگر فاکتوریل! حساب کنیم بینهایت حقوق یا مطالبه می شود. چند نمونه از این حقوق در رساله مهم: امام سجاد آمده است. پیامبران و ائمه برحسب ضرورت، مطالبی را بیان داشته اند و: نکته ای نگفته باقی نمانده، و اگر هم باشد به عهده: مجتهدان علوم دینی است که فراوری کنند. مهمترین مطالبه ها در این همایش، در خصوص حقوق معتادان و خانواده ها و احتماع بود، که دکتر گرامی هم به این سردرگمی اشاره کرد. و آن را آزمون وخطای غیر ضروری دانست.

اما باید گفت: مطالبه حقوق معتادان و یا خانواده های آنان، در ایران به واسطه افراط و تفریط، راهی نامعلوم در پیش دارد. برخی کشورها اصلا اعتیاد را لازم می دانند! جشن ماری جوانا می گیرند، و به معتادان در همه جا مواد عرضه می کنند، حتی در کلمبیا یا سریلانکا به بهترین معتاد! جایزه هم می دهند که: بیشتر از همه مصرف کرده باشد. اما در ایران، افراط در آن است که معتادان را انسان نمی دانند، و تفریط  هم این  است که بیشترین جوانان ما، در راه مبارزه با مواد مخدر از بین می روند! در آمار سازمان جهانی مبارزه با موادمخدر دیدیم که: تنها کشوری که برخورد جنایی با اعتیاد دارد ایران است! البته در ایران می گویند که چون: مواد مخدر منشا در افغانستان دارد! در حالیکه خود افغان ها، چنین جانفشانی نمی کنند، بلکه هر روز بر تولیدات اضافه می کنند. ولی ایران دوجانبه جوانان خود را از دست می دهد.

لذا باید دید اصلا مطالبه جهانی برای: مبارزه با مواد مخدر وجود دارد؟ و یا همه آنها ادعایی فانتزی است، و روسای مبارزه با مواد مخدر در: سازمان های بین المللی خودشان، بهترین حاملان مواد مخدر هستند! مگر مواد مخدر از افغانستان، فقط از طریق زمینی قاچاق می شود؟ آیا ارتش آمریکا بزرگترین ظرفیت ها را، برای محمولات مواد مخدر فراهم نکرده است؟ آیا سازمان ملل یا سازمان های بین المللی: مبارزه با مواد مخدر کمکی به ایران، در راه این مبارزه سخت داشته اند؟ آنها حتی مواردی هم را هم که تصویب کرده اند، تاکنون پرداخت نکرده اند؟