وقتی که پیامبر در جنگ تبوک، بر سپاه روم پیروز شد، زمینه صدور انقلاب پیامبر آماده شد. و نشان داد که میتواند در مقابل: ابر قدرتهای آن روز ایستادگی کند. لذا نامه به در بار روم و ایران نوشته شد، و از آنان برای مسلمان شدن دعوت به عمل آمد. با رحلت پیامبر این کار ناتمام بود لذا، خلفای بعد یکی از کار هایشان کشور گشایی است. البته این کشور گشایی که در احکام: جهاد ابتدایی گفته می شود، باید حتما در زمان پیامبر و یا امام معصوم باشد، تا حق مردمان تازه مسلمان شده ضایع نگردد. اما آنها گوش بدهکاری نداشتند، لذا به اطراف لشکر کشی کردند. یکی از جاهاییکه رفتند سواحل جنوبی خلیج فارس بود، همینکه لشکریان به دریا رسیدند، به خلیفه نامه نوشتند که تمام دنیا را گرفتیم . خلیفه رفت خدمت حضرت علی و گفت:( لیس لورا عبادان دیاری) ما تا آبادان پیشروی کردیم و: بعد از آن هم دیگر شهری نیست!

 ولی اما علی فرمودند: خیر، بعد از آبادان دو دریا وجود دارد  (بحرین)     و بعد از ان هم، شهر های مختلف و بسیار زیاد هستند، و باید لشکر بیشتری برده شود. البته آنها باور نکردند و لذا، با کمی احتیاط تعداد سپاهیان را زیاد کردند، و به سمت بصره و قادسیه حرکت نمودند. رستم فرخزاد فرمانده ناحیه خوزستان، به مقابل آنها آمد و دید یک مشت اعراب پاپتی، با لباس های مندرس و غیر متشکل، و سلاح های کم ارزش آمده اند و: میخواهند ایران را فتح کنند.

 اما کاری نتوانست بکند و: لشکریان که از ظلم و ستم ساسانیان به ستوه آمده بودند، همبستگی خود را با مسلمانان اعلام کردند و: جنگ را واگذار نمودند. البته اعراب که آموزش کافی اسلامی هم ندیده بودند، احترام این حرکت را نگه نداشتند، و به حمله خود ادامه دادند تا به قصر: کسری رسیدند. یزدگرد سوم فرار کرد و: در دماوند به دست یک اسیابانی کشته شد. آنها هم قصر را غارت کردند و: حتی فرش بزرگ گلستان را، به تعداد افراد خود تکه کردند، و به هرکدام یک تکه دادند. این هجوم ادامه داشت تا به دامنه البرز رسیدند، در این جا دیگر خسته شده بودند! پیام دادند که به آخر دنیا رسیدند، یزدگرد سوم هم کشته شد، و ایران کاملا تسلیم گردید. اما باز هم امام علی فرمود نه، دنیا تمام نشده و هنوز آنسوی کوههای البرز، مردم بسیاری هستند و چون کسی باور نمی کرد، شخصا با همکاری فرزندانش، از راه قزوین به دیلمان و طبرستان رفتند. و از همان موقع مردم شمال ایران، شیعه امام علی شدند. حتی پس از شهادت امیر مومنان، کمک های فراوانی به فرزندان ایشان کردند. از آنها در سر زمین خود نگهداری نمودند که: مقبره بسیاری از آنان مخصوصا اولاد زید، در سرزمین های شمالی ایران است. حتی اولین حکومت های شیعه در: دیلمان بود که از ال بویه و آل زیار میتوان نام برد. بعد ها مردم آذربایجان هم به این ها گرویدند، تا زمان صفویان بر شیعه بودن خود باقی بودند، که بعد با ورود شاه اسماعیل صفوی، و تاسیس حکومت صفویان، دامنه این اندیشه گسترش یافت و: در میان خوف و رجا به یک حکومت شیعی بزرگ دست یافتند.     متاسفانه دشمنان پیامبر و خاندانش، اغلب در مراکز اسلامی نفوذ داشتند و: مانع حضور اهل بیت و شیعیان در: مکه و مدینه و شهرهای مهم و اصلی بودند. لذا زیدی ها ، فاطمیون و اسماعیله و علوی ها که بوجود آمدند، اغلب در دور دست هابودند مانند:مصر و ترکیه و یمن و لبنان و شمال ایران . وهمین زمینه دشمن دوستی، باعث شد تا مکه و بیت المقدس به عنوان: دو قبله مسلمانان به دست قساوت مند ترین دشمن اسلام یعنی: صهیونیست ها بیافتد. البته عملکر صهیونیست ها، در بیت المقدس آشکار تر بود و: صراحتا به نام قوم برتر و ارض موعود، تبلیغ می کردند ولی در مکه و مدینه، مجبور بودند مسلمان شوند و: ظواهر اسلامی را از جمله حجاب و لباس عربی را، بشدت مراعات کنند تا کسی به فکر: یهودی بودن آنها نیافتد. با اینکه جمعیت تشیع از علوی ها(فقط حضرت علی را قبول داشتند) تا: کیسانیه که امام چهارم را برادر ناتنی امام حسن، بنام محمد حنفیه، تا اسماعیلیه که بجای امام موسی اسماعیل فوت شده را قبول داشتند، تا فاطمیون و زیدیه و .. بسیار زیاد هستند ولی وحشیگیری دشمنانی: مانند وهابیت بقدری سخت بود که، اصلا هیچکس جرات اعلام نظر نداشت. خوشبختانه با ظهور انقلاب اسلامی، کم کم این جمعیت اشکار می شوند. و دشمنان هر روز در مقابل آن تعجب می کنند. آنها فکر نمی کردند بعد از حکومت: دیکتاتوری و استالینی در شوروی مسلمانی باقی مانده باشد! ولی دیدند 16 کشور اسلامی زاییده شد!همینطور انها فکر نمی کردند با کشتار وسیع وهابیت شیعه ای مانده باشد، ولی می بینند که: هر روز بیشتر می شود ، گویا  سوره کوثر تعبیر می شود!

Bahrain İmam Əli adına.