بنیاد ترویج خط کوفی

اکنون که برجام در راه است و قرار است: سویفت بانکی آغاز به کار کند هرچه به این کار نزدیک تر می شویم، بانک ها احساس خطر بیشتری می کنند. لذا به فکر توجیه رفتار و یا تغییر برخی رفتار ها افتاده اند. اما قانون بانکداری بدون ربا نشان داد که: بانکها نه به اسلام و نه به قانون پایبند نیستند، و بجز رباخواری هنر دیگری ندارند. امروز در همایش بانک های توسعه ای معلوم شد که: بهره بانکی برای وام های توسعه اشتغال و: زیر ساخت نزدیک به صفر است. و در آمار بانک جهانی از 90بانک در 70 کشور، این موضوع به اثبات رسیده. لذا اگر سویفت بر قرار شود، همه سرمایه گذاران داخلی، به سمت وام های خارجی برای تجهیز منابع مالی، و رهایی از کمبود نقدینگی خواهند رفت. و دیگر وام های با بهره 22تا 37 درصد: بانکها خریداری نخواهد داشت. و این مرگ بانکهای داخلی را که به نام اسلام، به ربا خواری مشغول هستند در پی دارد. لذا بانکها دومین همایش سالانه بانک های توسعه ای را برگزار کردند، تا با رنگ آمیزی چهره خود، به عنوان حامیان مالی توسعه، چند روزی عمر بیشتری داشته باشند. قبلا نیز همایش بانک های اجتماعی برگزار شده بود، که نقش جدیدی به بانکها در کار های: عام المنفعه و خیر داده باشد، تا شاید چهره بهتری ترسیم کند. اما اینها حتی اگر قانون هم بشود، یا قانون تحول بانکداری هم تهیه شود، فقط روی کاغذ خواهد بود :و در موقع اجرا بانک ها کار خودشان را می کنند، و بهره های بالا خواهند گرفت. البته باید دانست که بانکهای خارجی هم چندان درست عمل نمی کنند، و ما نمی گوییم آنها امام زاده هستند، و هیچ اشتباهی ندارند.  زیرا هرچه هم بانکهای ما انجام می دهند، به استناد رفتار آنها هست. بانک های خارجی هم، توسعه را به هر وسیله انجام می دهند! یعنی با دزدی دریایی و سرگردنه، پول ها را مجانی جمع می کنند، و با بهره کم هم به وام می دهند. یک نمونه آن بانک توسعه ژاپن هست. این بانک مردم روستاها را فریب می دهد، و از پول آنها رایگان استفاده می کند، و با بهره کم به صنایع و صادرات ژاپن کمک می کند. براساس نقل کارشناس مربوطه، اداره پست ژاپن مردم روستا ها را تشویق می کند: که پول خود را به پست تحویل بدهند. و بعد می گوید این پست، بانک نیست که سپرده قبول کند یا بهره بدهد! بعد خودش این پول ها را بر می دارد و: به صنعتگران وام با بهره می دهد. این در بعد داخلی است که بافریب مردم و: سوء استفاده از سادگی و عرق ملی آنها، این حجم نقدینگی را برای خود برمی دارد. در بعد خارجی هم همینطور است. ژاپن ناچار است ال ان جی یا ذغال سنگ زیادی را بخرد، لذا بانک توسعه پول اینها را هم می گیرد و: بعد در میدان گازی مشترک ایران وقطر سرمایه گذاری می کند، تا نفت و گاز و پتروشیمی مورد نیاز را، خود تولید و برای خود بردارد. برای قطر هم که از منابع ایران دزدی می کند، هرمقدار بتواند به ژاپن بفروشد، سود خالص است. یعنی نه برای داشتن معدن خرج می کند! نه برای پالایشگاه های آن سرمایه گذاری می کند، نفت و گازش مال ایران است! کارخانه و پالایشگاه هم ژاپن خودش می سازد و می برد. فقط اینجا پول آن به قطر پرداخت می شود.

اصولا اقتصاد توسعه ای همین است، یعنی در هرکجا توسعه و پیشرفت بوده، استثمار و استعمار در انجا حاکم بوده است. پیشرفت های آمریکا برای غارت منابع غنی: اورانیوم آفریقای جنوبی و یا نفت ایران در زمان شاه بود. انگلیس و اروپا هم با غارت گنج های هند، و کشتار وسیع سرخپوستان به این پیشرفت رسیدند. در حالیکه در اسلام پیشرفت باید بدون استعمار و استثمار باشد. این صحیح نیست که گنج های هندوستان را به تاراج ببریم، و برای خود کاخ و قصر و صنعت و توسعه درست کنیم . قانون ازکجا آورده ای؟ فقط برای اشخاص یا برخی افراد نیست، برای کشورها هم هست. ژاپن 250برابر تولید ناخالص ملی خود بدهکار است، و بزرگترین بدهکار پر روی دنیا است، آمریکا و اروپا همه همینطور هستند. این یعنی با کت و شلوار دیگران داماد شدن! فقط یونان توانست راست بگوید و: خود را ورشکسته اعلام کرد. باید همه کشورهای بدهکار دنیا، خودشان را ورشکسته به تقصیر اعلام کنند نه توسعه یافته! متاسفانه از قدیم گفته اند که: عقل مردم به چشمشان است، وقتی یک سانتافه زیرپای شما ببینند، می گویند خوش بحالت و کسی نمی پرسد: از کجا آورده ای؟ آمریکا هزار میلیارد دلار بدهکار است، و این یعنی اگر همه پیشرفت ها و: توسعه ها و سرمایه های خود را هم حراج کند، نمی تواند جواب بدهکاران را بدهد. ولی با این وصف خود را پیشرفته می داند و: پول مردم را نمی دهد. در همین برجام می بینیم فقط 220میلیارد دلار آن، به ایران بدهی دارد. یعنی با پول ما پیشرفت کرده و: ما را عقب مانده می نامد