ماه رمضان تمرینی در حضور خدا است، زیرا برخلاف نماز و دیگر فروع دین، که نماد مادی و شکلی دارد و: همه مردم متوجه می شوند، روزه انفعالی است و کسی آن را نمی بیند، نخوردن و نیاشامیدن و دیگر احکام روزه، دستور به انجام ندادن است. در حالیکه بقیه احکام دستور به انجام دادن است. لذا شخصی که روزه می گیرد، حضور خدا را احساس می کند و: در حضور خدا از اعمالی که روزه را باطل می کند، دوری می کند. روزه اعتصاب غذا نیست، زیرا شرط اول در اعتصاب غذا، اعلام آن است یعنی باید به رسانه ها و: مردم و دوستان اعلام کند که: من اعتصاب غذا را شروع کرده ام. و چون وجهه تبلیغی آن اصالت دارد، لذا میتواند  در غیبت رسانه ها غذا هم بخورد! اما در مقابل رسانه ها لب به غذا نزند. در حالیکه در روزه ماه رمضان، نیت کافی است! یعنی در دل خود تصمیم به روزه گرفتن کند، و از غذا خوردن در روشنایی روز از: طلوع فجر تا غروب آفتاب خود داری کند. و چون خدا را بر خود ناظر می داند، هرگز این روزه را نمی شکند.

 تمرین دیگر حضور خدا ، غیبت امام زمان است، زیرا زمانی بود که مردمان گذشته دور، از پیامبران خود معجزه می خواستند. تا آن را نمی دیدند قبول نمی کردند. لذا خداوند برای همه قوم ها پیامبر می فرستاد، و به آنها معجزه هم عطا می کرد. که تعداد آنها را 124هزار نفر نیز گفته اند. از میان این 124هزار نفر، حدود 25نفر آنان در قران نامبرده شده، و از این 25نفر 7نفر مهمتر بوده اند. حضرت آدم بعنوان اولین پیامبر، و حضرت نوح و حضرت ابراهیم حضرت داود موسی و عیسی و: حضرت محمد ص به عنوان آخرین آنها است. حضرت ابراهیم نام کتابش صحف است، و حضرت داود مزامیر یا زبور، حضرت موسی تورات و حضرت عیسی انجیل و: حضرت محمد ص قران. به ترتیب نزول هر کدام از این کتاب ها، تکامل یافته اند تا به آخرین و جامع ترین کتاب، یعنی قران رسیده است.اما بعد از قران و حضرت محمد ص، مردم دارای بینشی شدند که: مانند انسان های بدوی، عقل شان به چشم شان نبود! تا فقط هرچیزی را که می دیدند، قبول کنند و این تفاوت را پیامبر اسلام بخوبی بیان فرمود: آنجا که با حسرت می فرماید: کجا هستند برادران من؟ مردم مقابل می گویند ما برادران شما هستیم! می فرماید نه شما اصحاب من هستید، برادران من کسانی هستند که بعد از من می آیند و: بدون اینکه مرا دیده باشند، تصدیق می کنند و ایمان می اورند و عمل می کنند.

امام سجاد در توضیح این بیان می فرماید: برای اینکه مردم آینده عقل هایشان رشد می کند، و حضور و غیاب ما برایشان فرقی نمی کند. لذا است که باید گفت: غیبت امام زمان عج تمرین حضور خدا دربین مردم است. یعنی برای اینکه برای مردم قابل فهم باشد که: چطور خدا آنها را می بیند و بر آنها ناظر است، غیبت امام زمان را طولانی کرده است. یعنی با اینکه مردم می بینند که ایشان غیبت دارد، و غیبت ایشان هم زمان مشخصی ندارد ولی، منتظر آمدن می مانند. و یا حتی حضور ایشان را در اجتماعات خود احساس میکنند. اینهم  فرموده خود امام زمان است که، به آخرین رابط خود از نواب چهار گانه می فرماید: بعد از این دیگر کسی مرا نخواهد دید، و اگر کسی گفت او را تکذیب کنید. اما من در میان شما خواهم بود، و دربازار شما می آیم، در اجتماعات شما شرکت می کنم و: هرگز از شما غافل نیستم .

این بیان امام زمان می رساند که: مردم باید کم کم به رشدی برسند: که وجود خدا را درکنار خود حفظ کنند. و آن را یک اعتقاد خالی، یا یک شعار ندانند. همانطور که خداوند در قران می فرماید: ما از رگ گردن به شما نزدیکتریم، یا اینکه می فرماید اگر دو: نفر با هم صحبت کنند نفر سوم آنها خدا است. و این امر نیاز به ممارست و تمرین دارد. روزه ماه رمضان زمینه این تمرین را فراهم می کند. و آدم های روزه دار در واقع با فراموش کردن: غذای مادی ظرفیت های خود را، از غذاهای معنوی پرمی کنند.

بجای اینکه هم وغم آنها پر کردن شکم باشد، و اندیشه اینکه چه چیزی بخرند یا بپزند و بخورند: ذهن آنها را پر کند، با یک نیت ساده در اول روز، ذهن خود را از ان پاک می کنند. چون ذهن انسان همیشه فعال است، لذا فعالیت خود را در زمینه های دیگر شروع می کند. یکی از این زمینه ها که خیلی سفارش شده، کمک به دیگران است. کمک به دیگران استعداد های درونی هر فرد را بارز تر می کند. کمک دهند و یا کمک گیرنده، متوجه استعداد های جدیدی در خود می شوند، و این زمینه رشد و تعالی را فراهم می کند: یعنی عقل انسان را زیاد می کند.