دانشگاه بی بی شهر بانو

آب های زیر زمینی و: رو زمینی و هوایی، برای خود داستانی دارد: نقل است که وقتی طوفان نوح تمام شد، خداوند دستور داد زمین، آبهای خود را فروبرد. فرشته بازرس خدا وقتی دید که: هنوز مقداری آب روی زمین مانده، از زمین سوال کرد مگر دستور نداری که: آبهای خودت را فرو بریِ ؟ پس چرا باقی مانده؟ جواب شنید : دستور بوده آبهای خودم را ببرم، این آبها مال من نیست از آسمان آمده! پس ازگزارش، ماموری از سوی خدا آمد تا آب های باقیمانده را سامان دهد. لذا اقیانوسهای فعلی در آن موقع بوجود آمدند. اکنون این آب های داخل زمین می توانند: دوباره به زمین بیایند و ما را از شر ریز گرد ها خلاص کنند. چون اینطور که معلوم است آبهای رو زمینی، در حال تحلیل رفتن و کم شدن هستند. ریزگردها نتیجه این کاهش هستند. زیرا در اثر حرارت خورشید، آب ها بخار می شوند و: به جاهای دیگر می روند، و به مکان اصلی خود برنمی گردند، لذا دریاچه ها یکی پس از دیگری تالاب شده بعد، خشک می شوند و گرد وخاک و نمک آنها، به ریزگرد تبدیل می شود. البته دست انسان ها هم در کار است، تا آب ها را از جای خود به مکان دیگر منتقل کند: مثلا افغانستان با دو سد مهم، مانع رسیدن آب های هریرود و هیرمند به ایران می شود. لذا دریاچه هامون و جازموریان و: رودخانه های این حوضه خشک شده، و 25درصد ریزگرد های ایران را تشکیل می دهند. ریز گردها هم به نوبه خود: انتقال خاک هست که منتقل می شود. یکی از دوستان خوش ذوق محاسبه کرده بود که: اگر روزی یک سانتیمتر ریزگرد در ایران پیاده شود، با توجه به اینکه این ریزگردها تا ارتفاع 5هزار متری، یعنی تا تهران هم پیش آمده اند، میتوان گفت با توجه به مساحت 1648هزار کیلومترمربعی ایران، در واقع 1648تن خاک همسایگان، هر روز وارد ایران می شود! البته اگر دستگاهی مکنده این گرد و خاک ها را جایی جمع کند، شاید به بهای خوبی آن را بفروشند! زیرا از ماسه بادی هم مرغوبتر و گرانتر است. بنابر این برای رهایی از این ریز گردها، دو راه وجود دارد: یکی همین که دستگاه مکش با حجم و قدرت بالا، در مسیر این ریز گردها تاسیس شود، و آنها را بسوی خود بکشد، و محصول آن را تبدیل به: خاک سفال و اجر و خاک چینی بکند.
اما راه دوم این است که ریشه خشکی ها را بخشکاند. یعنی هرجا محل تولید ریزگرد و تالاب های خشک شده هست، یک چاه عمیق هزار متری حفر شود، تا از آبهای درون زمین، برای پوشش آبی این تالاب ها استفاده شود. البته چون اکثر تالاب ها در ارتفاع کمتر از: هزار متری سطخ دریاهای آزاد قرار دارند، لذا از مخازن آب های زیر زمینی میتوان با خیال راحت برداشت نمود. زیرا این نوع چاهها از لایه های رسوبی زمین، با دریاهای آزاد مرتبط خواهند بود، و همیشه تا سطح دریاهای آزاد، آب در انها وجود خواهد داشت.
تصفیه آب دریا و شیرین کردن آنهم، به طور طبیعی در این مسیر دراز: سفره های زیر زمینی انجام خواهد شد. خداوند منان این راه را هم به ما نشان داده است: فقط چشم می خواهد که ببیند: چاه زمزم در مکه و جنب خانه خدا، نمونه چنین صنعت بزرگ آب شیرین کنی خداوندی است. چاه زمزم از راه سفره های زیر زمینی، به دریای سرخ یا بحر المیت راه دارد و: آب شور و تلخ و غیر قابل استفاده بشری دریای مرده! که از آب دریاچه ارومیه هم بدتر است، وقتی راه طولانی سفره های زیر زمینی را طی می کند، به بهترین آب تصفیه شده جهان، که مایه درمان بسیاری از بیماری ها هم هست می رسد.
البته در آن موقع دستگاه عظیم و بزرگ لرزه نگاری، و شناسایی لایه های زمین نبوده! ولی حضرت اسماعیل شش ماهه با کمک: مادر سیاهپوستش هاجر، این معجزه را داشتند که چاه زمزم را، در نقطه صفر تپه ها و کوههای مکه، که همچون کاسه ای دور: خانه خدا را گرفته اند پیداکنند! این تئوری به ما می گوید: در دل بیابان های تفتیده وبی آب و علف هم، معادن بزرگ آب شرب و تصفیه شده وجود دارد. همانطور که در دل کوههای یخ زده، چشمه های آب گرم می جوشد. زیرا برخی ها تصور دارند که چاه زمزم، به علت استقرار در نقطه صفر ارتفاعی شهر مکه، همه آب سفره های زیر زمینی را، بسوی خود جلب می کند. و تا موقعیکه آبهای سطحی تمام نشده، نیازی به آب های انتقالی از دریای مرده (بحرالمیت ) نمی باشد.