بنیاد ترویج خط کوفی

راه استفاده بهینه از وام خارجی

معمولا وام خارجی یا دریافت وجه و: طلب خارجی قبل از اینکه تحقق پیدا کند! خرج می شود: یغنی دولت معادل ریالی آن را، از سیستم بانکی قرض می کند تا کسری بودجه یا: بدهی به پیمانکاران را بپردازد. اما اصل پول هرگز به نمی رسد! زیرا با موانع بسیاری از جمله سویفت مواجه هست. اگر هم همه مشکلات آن حل شده باشد، لزومی ندارد که به داخل بیاید! همانجا صرف خرید یا باز پرداخت بدهی های خارجی می شود. پس از یک طرف میتوان گفت: ایران اصلا مشکل انتقال پول نداشته، چون نیازی به این کار نبوده! و از طرف دیگر هم میتوان گفت: هنوز هم ایران نمی تواند: پول خارجی را وارد سیستم مالی داخلی کند. زیرا اراده ای برای این کار وجود ندارد. چون همه مسائل و مشکلات اقتصادی یا اجتماعی، از بیرون یک شکل ولی از درون شکل دیگری است. مثلا سال ها است که همه می گویند: باید نفت از اقتصاد ایران منها شود. بیشترین شعار ها هم از سوی محالفان دولت، در همه زمان ها داده شده! ولی همان مخالفان هم وقتی به قدرت رسیدند، باز به شیر نفت چسبیدند و: کسی نتوانست اقتصاد ایران را از شیر نفت جدا کند. همه شعار های احزاب و دولت ها، موافقین و مخالفین را در طی صد سال گذشته: ایران ببینید همه مثل هم هستند! تکرار مکررات. در مورد در آمد همین نفت خام هم، شعار ها زیاد است که: همه از روی هم کپی شده اند! یکصد سال پیش گفته اند باید: خرج امور زیر بنایی شود! ولی همیشه هم خرج واردات، آنهم کالاهای لوکس شده است. حتی در وام بانکها، تمام شعار ها از: همان ابتدای تاسیس بانک شاهنشاهی، این بوده که به تولید اختصاص یابد! ولی همبشه سر از دلالی و: کار های تجاری زود بازده در آورده است. در تمام این کار ها دو دلیل اساسی است: اولا ضعف حافظه! ثانیا طمع زیاد. نمونه ضعف حافظه ها، در وعده های انتخاباتی است. علت آنهم این است که قبلا، از بیرون به موضوع نگاه می کرده،  ولی حالا داخل گود شده می بیند خبری نیست! مثلا گفتند دولت نهم و دهم با 200میلیارد دلار چه کرده؟ الان هم همین سوال از دولت یازدهم و دوازدهم هست! جواب ها هم یکنواخت است: طبق قانون بودجه عمل شده و: با تصویب مجلس هزینه شده. 200میلیارد فقط رقم روی کاغذ است، والا همه آنها قبلا هزینه شده است. درست مثل پولهای بلوکه شده ایران که ازاد شد! قبل از آن، چه طرحها و برنامه ها که اعلام نشد، ولی آمد و رفت هیچ اتفاقی هم نیافتاد. از نظر ما بهترین روش برای هزینه کرد این دلار ها، فقط اعطای یارانه ارزی است. طبق دستور اسلام، هر نوع غنیمت یا در امد ملی، باید عینا بین مردم تقسیم شود. ما در سیره پیامبر و حضرت علی و دیگر امامان، نمی بینیم که اگر غنیمتی به دست آمد، آن را دولت بردارد و بجای آن، پول یا معوض دیگری بدهد. وقتی دلار های نفتی بدون اینکه در خزانه بماند، بین مردم تقسیم شود، همه مردم صاحب دلار می شوند! برای استفاده از ان به بازار های: پولی و مالی مراجعه می کنند. یعنی همه این دلار ها دوباره به خزانه بر می گردد. لذا نظر اقتصاد دانان جدید که: مخالف یارانه هستند هم، تامین می شود. اما یک فرق اساسی اینست که: وقتی عرضه زیاد شد، قیمت کاهش پیدا می کند، و این از دو جهت به نفع اقتصاد است: یکی اینکه با کاهش برابری دلار، ارزش پول ملی بالا رفته و: تورم از بین می رود. از سوی دیگر باعث رشد مشاغل خرد : یعنی افزایش تولید و کاهش قیمت: کالاهای مصرفی هم می شود. اما روانه شدن همه آنها به خزانه، یا جیب آمریکایی ها و تولید کنندگان خارجی، درست برعکس عمل می کند: که در مدت تاسیس اوپک دیده ایم! زیرا اساس تاسیس اوپک آن بود که: دلار های نفتی در همانجا به سلاح تبدیل شود، یعنی نفت خام  صادر و اسلحه کهنه وارد شود.

The most effective way of using external loans

Usually foreign loans or receipts, and: External requests before they are realized! Spend: The government grants the government the equivalent of its rival, from the banking system to pay off the budget deficit or: debt to the contractors. But the principle of money never reaches! Because it encounters many barriers, including Swift. If all its problems are solved, it does not have to go in! The same goes for purchasing or repaying foreign debts. On the one hand, it can be said that Iran has no problem with the transfer of money because it did not need to do this! And on the other hand, it can be said that Iran cannot yet: inflate foreign currency into the domestic financial system. There is no will for this. Because all the economic or social issues are from outside, from a form, but from within, another form. For years, for example, everyone has said that oil should be minted from the Iranian economy. Most of the slogans have been given at all times by government officials! But the same opposition came to power when they came to power, and they were snatched into oil: "Someone could not separate Iran's economy from oil." All the slogans of parties and governments, opponents and dissidents over the past hundred years: Iran see everyone is the same! Repeat repeatedly. In the case of the same crude oil, there are so many slogans that have been copied! One hundred years ago they said: "Spend money under construction!" But always the cost of import, it is a luxury goods. Even in bank loans, all the slogans from the very beginning of the founding of the Imperial Bank were to be dedicated to production! But it's all about the deal, and business has come a long way. In all of this, there are two basic reasons: firstly, memory weakness! Secondly, great greed. A sample of memory weaknesses is on election promises. The reason for this is that he was looking at the subject from the outside before, but now he sees that he does not know. For example, did the ninth and tenth governments pay $ 200 billion? Now the same question is from the eleventh and twelfth government! The answers are even: according to the budget law: it is passed by parliament. 200 billion is just a figure on paper, and above all they have already been spent. Just like the blocked money of Iran that got rid of! Before that, what plans and plans were not announced, but came and went, nothing happened. In our view, the best way to spend these dollars is to grant the currency subsidy. According to Islam's command, any kind of booty or nationality must be divided equally among the people. We do not see in the mode of the Prophet, Ali and other Imams, if the richness is achieved, take it out of the state and give it another, instead of money. When oil dollars, without being in the treasury, are divided among the people, all the people who own the dollar! To use it, go to the financial and monetary markets. That is, all these dollars go back to the treasury. Therefore, the views of new economists who are opposed to subsidies are also provided. But a fundamental difference is that when supply rises, prices fall, and this is in two respects to the benefit of the economy: one, with the dollar depreciating, the value of the national currency has risen: inflation is going away. On the other hand, the growth of micro-businesses: increasing production and lowering prices: consumer goods also. But they all go into the treasury, or the pockets of Americans and foreign producers, just the opposite: we have seen during the OPEC establishment! Because OPEC's founding basis was that: oil dollars would be turned into weapons, ie, exported oil and weapons.

الطريقة الأكثر فعالية لاستخدام القروض الخارجية

عادة القروض أو المقبوضات الأجنبية، و: طلبات خارجية قبل أن تتحقق! الإنفاق: الحكومة تمنح الحكومة ما يعادل منافستها، من الجهاز المصرفي لتسديد العجز أو: دفع المقاول للديون. ولكن مبدأ المال لا يصل أبدا! لأنه يواجه العديد من الحواجز، بما في ذلك سويفت. إذا تم حل جميع مشاكلها، فإنه لا يجب أن تذهب في! وينطبق الشيء نفسه على شراء أو سداد الديون الخارجية. فمن ناحية، يمكن القول إن إيران ليس لديها مشكلة في تحويل الأموال لأنها لم تكن بحاجة إلى القيام بذلك! ومن ناحية أخرى، يمكن القول إن إيران لا تستطيع حتى الآن: تضخيم العملة الأجنبية في النظام المالي المحلي. ليس هناك إرادة لهذا. لأن جميع القضايا الاقتصادية أو الاجتماعية هي من الخارج، من شكل، ولكن من الداخل، شكل آخر. لسنوات، على سبيل المثال، قال الجميع أن النفط يجب أن يكون سكر من الاقتصاد الإيراني. وقد أعطيت معظم الشعارات في جميع الأوقات من قبل المسؤولين الحكوميين! لكن المعارضة نفسها جاءت إلى السلطة عندما جاءوا إلى السلطة، وتم اختطافهم للنفط: "لم يستطع أحد أن يكسر الاقتصاد الإيراني من النفط". كل شعارات الأحزاب والحكومات والمعارضين والمنشقين على مدى السنوات المائة الماضية: إيران ترى الجميع هو نفسه! كرر مرارا وتكرارا. في حالة نفس النفط الخام، هناك الكثير من الشعارات التي تم نسخها! قبل مائة عام قالوا: "إنفاق المال تحت الإنشاء!" ولكن دائما تكلفة الاستيراد، بل هو السلع الفاخرة. حتى في القروض المصرفية، وجميع الشعارات من بداية تأسيس البنك الإمبراطوري كانت مخصصة لإنتاج! ولكن كل شيء عن الصفقة، والأعمال قد قطع شوطا طويلا. هناك سببان أساسيان في كل هذا: أولا، ضعف الذاكرة! ثانيا، جشع عظيم. وهناك عينة من نقاط الضعف في الذاكرة على وعود الانتخابات. والسبب في ذلك هو أنه كان ينظر إلى الموضوع من الخارج من قبل، لكنه الآن يرى أنه لا يعرف. على سبيل المثال، هل دفعت الحكومتان التاسعة والعاشرة 200 مليار دولار؟ الآن السؤال نفسه هو من الحكومة الحادية عشرة والثانية عشرة! الإجابات حتى: وفقا لقانون الميزانية: يتم تمريرها من قبل البرلمان. 200 مليار دولار هو مجرد رقم على الورق، وفوق كل شيء تم إنفاقها بالفعل. تماما مثل الأموال المحظورة من إيران التي تخلصت من! قبل ذلك، ما خطط وخطط لم يعلن، ولكن جاء وذهب، لم يحدث شيء. وفي رأينا أن أفضل طريقة لإنفاق هذه الدولارات هي منح إعانة العملة. ووفقا لقيادة الإسلام، يجب تقسيم أي نوع من الغنائم أو الجنسية بالتساوي بين الشعب. نحن لا نرى في وضع النبي وعلي والأئمة الآخرين، إذا تم تحقيق الثراء، اخراجها من الدولة واعطائها آخر، بدلا من المال. عندما تنقسم الدولارات النفطية، دون أن تكون في الخزانة، بين الناس، كل الناس الذين يملكون الدولار! لاستخدامها، انتقل إلى الأسواق المالية والنقدية. أي أن كل هذه الدولارات تعود إلى الخزانة. ولذلك، تقدم أيضا آراء الاقتصاديين الجدد الذين يعارضون الإعانات. ولكن الفارق الأساسي هو أنه عندما يرتفع العرض، تنخفض الأسعار، وهذا في جانبين لصالح الاقتصاد: واحد، مع انخفاض قيمة الدولار، ارتفعت قيمة العملة الوطنية: التضخم سيزول. من ناحية أخرى، فإن نمو الشركات الصغيرة: زيادة الإنتاج وخفض الأسعار: السلع الاستهلاكية أيضا. لكنهم جميعا يذهبون إلى الخزانة، أو جيوب الأميركيين والمنتجين الأجانب، على العكس تماما: لقد رأينا أوبك خلال هذه الفترة! لأن الأساس الأساسي لمنظمة أوبك هو: تحويل الدولار النفطي إلى أسلحة، أي تصدير النفط والأسلحة.

Xarici kreditlərin istifadəsinin ən təsirli yolu

Ümumiyyətlə xarici kreditlər və ya daxilolmalar və: Xaricdə istəklər əvvəl həyata keçirilir! Xərcləyin: Hökumət hökumətin rəqibinə, bank sistemindən büdcə kəsiri ödəmək və ya podratçı borcunu ödəmək üçün bərabərləşdirir. Amma pul prinsipi heç vaxt çatmır! Çünki Swift da daxil olmaqla bir çox maneə ilə qarşılaşır. Bütün problemləri həll edilərsə, buraya getməli deyil! Eyni xarici borcların satın alınması və ya ödənilməsi üçün nəzərdə tutulur. Bir tərəfdən, İrana pul köçürmələri ilə əlaqədar heç bir problemi olmadığını söyləmək mümkündür, çünki bunu etmək lazım deyil! Digər tərəfdən, İranın hələ də mümkün olmadığını söyləmək olar: xarici valyutanı daxili maliyyə sisteminə daxil etmək. Bunun üçün iradə yoxdur. Çünki bütün iqtisadi və sosial məsələlər xaricdən, bir formadan, digərindən isə başqa bir forma aiddir. İllərcə, məsələn, hər kəs neftin İran iqtisadiyyatından zərb olacağını söylədi. Şüarların əksəriyyəti dövlət məmurları tərəfindən hər zaman verilmişdir! Lakin eyni müxalifət hakimiyyətə gəldikdə hakimiyyətə gəldi və onlar neftə atıldı: "Kimsə İran iqtisadiyyatını neftdən sarsıla bilmədi". Ötən yüz il ərzində tərəflərin və hökumətlərin, müxalif və müxaliflərin bütün şüarları: İranı hər kəsin eyni olduğunu görür! Dəfələrlə təkrarlayın. Eyni xam neft halında kopyalanan çox sayda şüar var! Yüz il bundan əvvəl dedilər: "İnşaata pul sərf et!" Amma həmişə idxal dəyəri, lüks mallardır. Bank kreditlərində belə, Imperial Bankın yaradılmasının əvvəlindən bütün şüarlar istehsala həsr olunmalıdır! Ancaq bütün bu müqavilədir və biznesin uzun bir yolu var. Bütün bunların iki əsas səbəbi var: birincisi, yaddaş zəifliyi! İkincisi, böyük xəcalət. Yaddaş zəifliyinin nümunəsi seçki vaxtıdır. Bunun səbəbi, əvvəlcə xaricdən mövzuya baxdığının olmasıdır, lakin indi o bilmir ki, görür. Misal üçün, doqquzuncu və onduncu hökumətlər 200 milyard dollar ödəmişdimi? İndi eyni məsələ on birinci və on ikinci hökumətdəndir! Cavab belədir: büdcə qanununa görə: parlament tərəfindən qəbul edilir. 200 milyard kağız üzərində bir rəqəmdir və bunların hamısı artıq sərf edilmişdi. İrandan xilas olan İranın maneə törətdiyi pul kimi! Bundan əvvəl hansı plan və planlar açıqlanmadı, lakin gəldi və getdi, heç nə baş vermədi. Bizim fikrimizcə, bu dollarları sərf etmək ən yaxşı yolu, valyuta subsidiyasını verməkdir. İslamın əmrinə əsasən, hər cür qənimət və ya millət xalq arasında bərabər bölünməlidir. Peyğəmbər, Əli və digər imamların rejimində zənginliyə nail olsaq, onu dövlətdən çıxarar və başqa bir şeyə pul verməyək. Xəzinə içərisində olmayan neft dollarları, xalqı, dollar sahibi olan bütün insanlar arasında bölünür! Onu istifadə etmək üçün maliyyə və pul bazarlarına gedin. Yəni bütün bu dollarlar xəzinəyə geri döndü. Buna görə subsidiyalara qarşı olan yeni iqtisadçıların fikirləri də təmin edilir. Ancaq əsas fərq, tədarükün yüksəlməsi, qiymətlərin düşməsi və iqtisadiyyatın mənfəətinə iki baxımdan gəlməkdir: biri dolların düşməsi ilə milli valyutanın dəyəri artmışdır: inflyasiya gedir. Digər tərəfdən, mikro biznesin artması: istehsalın artırılması və qiymətlərin aşağı salınması: istehlak malları da. Amma hamısı xəzinə, ya da amerikalıların və xarici istehsalçıların ciblərinə daxil olur, əksinə: OPEC-in dövründə gördük! OPEC-in qurucu əsaslarından ötəri neft dollarları silahlara, yəni neft və silah ixracına çevriləcəkdi.