دانشگاه بی بی شهر بانو

مشکلات کشور، به دست چه کسی حل می شود؟

دکتر روحانی رئیس جمهور، در سی و یکمین جشنواره خوارزمی گفت: «مشکلات کشور باید به دست دانشمندان حل شود». دکتر آخوندی هم در روز مهندس گفت: «جامعه ما در حال زوال اجتماعی است». باید دانست: مشکلات یا مسائل در جامعه، امری همگانی است. زیرا انسان ها آرمانگرا هستند و: به وضع موجود رضایت نمی دهند. هرچه وضع موجود هرچه بهتر شود، آرمان انسان ها از آن بالاتر قرار دارد. و این همان تعالی سازمانی یا فردی است. اما آیا تعالی جویی، الزاما با دشمنی وضع موجود نحقق می پذیرد؟ یا میتوان با قبول وضع موجود هم، به نعالی رسید. یعنی آیا ما باید همیشه از وضع موجود: شکایت کنیم و در یک دور باطل، خود را اسیر کنیم و: به وضع موجود بدبین بود و اصلا با آن آشتی نکرد. یا اینکه میتوان از وضع موجود، راضی بود ولی برای بهتر شدن هم دغدغه داشت. متاسفانه دموکراسی و مدرنیته، به دلیل وجود تبلیغات انتخاباتی، سعی کرده که مردم را، دشمن وضع موجود به بار آورد یعنی: سطح توقعات مردم را به صورت: خیال انگیزی نامحدود تعریف کرده و: بر آن تبلیغ نموده اند. لذا مردم، روحیه دشمنی با وضعیت موجود را پیدا کرده اند. همین امر مشکلات آنها را بیشتر کرده است. در حالیکه در اسلام، یک هارمونی بین گذشته، حال و آینده  تعریف شده: به نحوی که از گذشته بسیار دور یعنی ازل، تا به آینده بسیار دور یعنی ابد، را بصورت دوستانه و: به دنبال هم تعریف می کند. برخی برداشت ها، برجسته کردن وضع موجود است. مثلا خیام می گوید: ازدیروز که گذشت هیچ از او یاد نکن، فردا که نیامده فریاد مکن، بر نیامده و گذشته بنیاد نکن، حالی خوش باش و عمر بر باد نکن. از نظر اسلامی، اندیشه زیاد در گذشته و یا آینده نفی شده، زیرا انسان را از واقعیت ها دور می کند. بین گذشته و حال و آینده، واقعیت فقط حال است.  باید در حال، غوطه ور شد و از بین آن، آینده را ساخت و از اشتباهات گذشته توبه کرد. لذا هر روز خدا، زندگی جدیدی است که باید: برای آن فکر کرد و به آن مشغول شد. مخصوصا اینکه همه این سه حالت، بعنوان مشیت الهی برای مردم تعیین شده، ولی اجباری نیست. یعنی بشر میتواند آن را تغییر دهد یا نپذیرد ولی بپذیرد بهتر است. اولیا خدا وضعیت فعلی را قبول می کردند، و از آن به رضا تعبیر می کردند، معتقد بودند رضایت دادن به وضع موجود، وسیله ای برای بازسازی آینده بهتر است. امام حسین ع، دعایش در آخرین رمق این بود که:(الهی رضا بقضائک) خداوند! به این وضع که برای من تقدیر کردی، راضی هستم. به عبارت هنری! به این سناریو که برای من نوشتی، رضایت دارم و سعی می کنم: آن را به بهترین وضع آن را اجرا کرده باشم. لذا برای رفع مشکلات مردم، باید آستانه توقعات را پایین آورد. مثلا وقتی جوان به حقوق کارمندی راضی باشد، کار خود را بخوبی انجام دهد، با جوانی که آن را حقیر می داند، و دنبال پول قلمبه است! فرق دارد. نتیجه این برداشت ها و توقعات این است که: اولی مشغول به کار است، درآمد دارد و آینده خود را می سازد. ولی دومی بیکار می ماند و دنبال: فرصت های گنج یابی است و نهایتا: ممکن است به راههای خلاف کشیده شود. مشکلات اجتماعی مانند: کم آبی هم همینطور است. اگر مردم خود را با وضع کم آبی، تطبیق دهند و به اصطلاح اسراف نکنند، برنامه ریزی برای مصرف آب هم راحت تر می شود. وقتی هرکس درفکر خود باشد، و بخواهد سریعتر به مقصد برسد، همه مقررات را زیر پا می گذارد! ولی باید بداند با رعایت قوانین، ترافیک سبک تر و: آلودگی هوا کمتر می شود. و دانشمندان هم با آسودگی به دنبال راههای: جدید حل مسئله می روند.

من يستطيع حل مشاكل البلاد؟

وقال الدكتور روحاني، رئيس مهرجان خرازمي الحادي والثلاثين: "يجب حل مشاكل البلاد من قبل العلماء". وقال الدكتور أخوندي في يوم المهندس: "مجتمعنا ينخفض ​​اجتماعيا". وتجدر الإشارة إلى أن المشاكل أو القضايا في المجتمع عالمية. لأن البشر هي مثالية و: أنهم غير راضين عن الوضع الراهن. كلما كان الوضع الراهن أفضل، فإن المثل العليا للبشر أعلى. وهذا هو التميز التنظيمي أو الفردي. ولكن هل التفوق يفي بالضرورة بعداء الوضع الراهن؟ أو يمكن تحقيقه بقبول الوضع الحالي. وهذا يعني أنه يجب علينا أن نشكو دائما من الوضع الراهن: يجب أن نأخذ أنفسنا في حلقة مفرغة: فهو متشائم ولم يوفق معه على الإطلاق. أو يمكن أن يكون راضيا عن الوضع الراهن، ولكنه كان أيضا مسألة مثيرة للقلق للتحسين. وللأسف، حاولت الديمقراطية والحداثة، بسبب الدعاية الانتخابية، أن تجعل الشعب والعدو الوضع الراهن، أي مستوى توقعات الشعب في شكل خيال لا يمكن تصوره وتحديده. لذلك فقد وجد الناس روح العداء مع الوضع الراهن. وهذا جعلها أكثر صعوبة. بينما في الإسلام، هناك انسجام بين الماضي والحاضر والمستقبل: بطريقة تعرف من الماضي البعيد جدا، من الأبد، إلى مستقبل بعيد، إلى الأبد، في ودية و: تبحث عنه. تسلط بعض مرات الظهور الضوء على الوضع الراهن. على سبيل المثال، يقول خيام: لا أتذكر أي شيء منذ أن مر، وغدا انه لن يبكي، لا تأتي وبناء الماضي، تكون جيدة ولا تخافوا. من وجهة نظر إسلامية، تم تجاهل الكثير من الفكر في الماضي أو في المستقبل، لأنه يتجاوز الإنسان من الواقع. بين الواقع والحاضر والمستقبل، الواقع موجود فقط. يجب أن تكون مغموسة في والخروج منه، وبناء المستقبل وتوبة من أخطاء الماضي. لذلك كل يوم، الله هو حياة جديدة التي يجب أن يفكر والانخراط فيه. خاصة وأن كل ثلاثة من هذه هي العناية الإلهية، ولكن ليس إلزاميا. أي أن البشر يستطيعون تغييرها أو إنكارها، ولكنهم يقبلون أنها أفضل. عزيزي الله، قبلوا الوضع الحالي، وفسروه على أنه رضا، معتقدين أن الارتياح للوضع الراهن سيكون وسيلة لإعادة بناء المستقبل. الإمام الحسين، الصلاة في الاندفاع الأخير كان: الله! أنا مسرور مع الوضع الذي أثنى لي. في التعبير الفني! أنا راض عن هذا السيناريو الذي كنت قد كتبت بالنسبة لي، وأنا أحاول: لقد نفذت ذلك إلى أفضل حالاتها. لذلك، من أجل حل مشاكل الناس، يجب خفض عتبة التوقعات. على سبيل المثال، عندما يكون الشاب راضيا عن حقوق العامل، يقوم بعمله بشكل جيد، مع شاب يعرف ذلك، ويبحث عن قطعة من المال! وهو مختلف. نتيجة هذه التصورات والتوقعات هي أن الأول مشغول العمل، كسب المال وجعل مستقبله. ولكن هذا الأخير عاطل عن العمل ويبحث عن: فرص الكنز، وفي نهاية المطاف: قد يتم استخلاصها إلى الطرق الخاطئة. المشاكل الاجتماعية مثل: الجفاف هو نفسه. إذا كان الناس يتكيفون مع الجفاف وما يسمى بالنفايات، يصبح تخطيط المياه أسهل. عندما يفكر الجميع عن نفسه، ويريد الوصول إلى الوجهة بشكل أسرع، وقال انه سيتم كسر جميع القواعد! ولكن يجب أن يكون على علم بأن قواعد المرور أخف وزنا وأقل تلويثا. والعلماء سعداء لايجاد سبل لحل المشكلة.

Ölkənin problemlərini kim həll edə bilər?

31. Kharazmi Festivalı Başçısı Dr. Ruhani, "ölkənin problemləri elm adamları tərəfindən həll edilməlidir" dedi. Dr. Axundi mühəndis günündə: "Cəmiyyətimiz ictimai olaraq düşür" dedi. Qeyd etmək lazımdır ki, cəmiyyətdə problemlər və ya məsələlər universaldır. Çünki insanlar idealistdirlər və status-kvo ilə razılaşmırlar. Status-kvo daha yaxşıdır, insanların idealları daha yüksəkdir. Və bu təşkilati və fərdi mükəmməllikdir. Ancaq mükəmməllik status-kvonun düşmənçiliyini mütləq yerinə yetirir? Və ya mövcud vəziyyəti qəbul edərək əldə edilə bilər. Və ya mövcud vəziyyətdən məmnun ola bilərsiniz, amma bu da yaxşılaşdırma mövzusunda narahatlıq doğururdu. Beləliklə, xalqlar status-kvo ilə düşmənçilik ruhunu tapdılar. Bu onları çətinləşdirdi. Bəzi təəssüratlar status-kvonu qeyd edir. İslam baxımından, keçmişdə və ya gələcəkdə insan həqiqətini aşdığından çox düşünülmüşdür. Keçmişdən, indiki və gələcək arasında reallıq yalnız mövcuddur. Bu, içində və içindən sıyrılmalı, gələcək qurulmalı və keçmiş səhvlərdən tövbə edilməlidir. Beləliklə, Allah hər gün düşünür və ona cəlb edilməli olan yeni bir həyatdır. Xüsusilə də bunlardan üçü ilahi tərifdir, lakin məcburi deyildir. Yəni insanlar dəyişə və ya inkar edə bilər, amma daha yaxşı olduğunu qəbul edə bilərlər. İmam Hüseyn son dua içində dua etdi: Allah! Məni tərifləyən vəziyyətdən razıyam. Bədii ifadədə! Mənim üçün yazdığınız bu ssenari ilə razı qalıram və bunu etməyə çalışıram. Bunu ən yaxşı şəkildə həyata keçirmişəm. Buna görə də, insanların problemlərini həll etmək üçün gözləntilərin həddi azaldılmalıdır. Bu fərqlidir. Bu idrak və gözləntilərin nəticəsidir ki, köhnə işlə məşğul, pul qazanır və gələcəyini təmin edir. Amma ikincisi işsizdir və axtarır: xəzinənin imkanları və nəticədə: onlar səhv yollara çəkilə bilər. Sosial problemlər: dehidrasyon eyni. İnsanlar susuzlaşdırma və adlandırılan atıklara uyğunlaşsalar, su planlaması daha asan olur. Hər kəs özü haqqında düşünür və hədəfə daha sürətli çatmaq istəyirsə, o, bütün qaydaları pozacaq! Lakin yol qaydalarının yüngül və daha az çirkləndirici olduğunu bilmək lazımdır. Və elm adamları problemin həlli yollarını tapmaqdan xoşbəxtdirlər.